text size
Седам на маса за шестмина во инаку празниот ресторан „Нобу“ (Nobu) на островот Барбуда, кога Даниел Шамун, еден од гостите, со поглед ми ја покажува бледорозовата плажа.
„Јапонки“, одговара тој. „Чевлите не се баш практични на Барбуда.“ Додека тргнуваме кон канцеларијата на неговиот проект, го следам примерот – ги собувам чорапите и патиките, во кои веќе се насобрал ситен песок.