Лагард е шефица на ЕЦБ, но Шнабел и Лејн се клучни за економистите

Кога економистите ги испитуваат врвните лидери на Европската централна банка (ЕЦБ) за индиции за каматните стапки, Кристин Лагард не е првата личност кон која се обраќаат.

Само 40 отсто од испитаниците во анкетата на „Блумберг“ рекле дека претседателката на ЕЦБ е меѓу првите двајца членови на Извршниот одбор што ги следат за да го дадат своето мислење. Од таа шестчлена комисија, повеќето претпочитаат да ја слушаат Изабел Шнабел, германската функционерка задолжена за пазарите, а потоа и главниот економист Филип Лејн.

Меѓу 20-те национални централни банки на еврозоната, експертите имаат најмногу време за Французинот Франсоа Вилерој де Галхау и неговиот холандски колега Клас Нот, кои некои ги гледаат како можни наследници на Лагард. Германецот Јоаким Нагел, од најголемата економија во блокот, е на третото место.

Клучот е да се знае кој е најблиску до пулсот кога 26-те члена на Управниот совет за одредување стапки зборуваат толку често и со толку широк опсег на гледишта. Како што се менува политиката, како и сега, тоа е уште покритично: ЕЦБ штотуку почна да ја менува серијата на зголемувања на стапките за да се справи со инфлацијата, нудејќи малку индикации за тоа што ќе се случи следно.

Резултатите од истражувањето покажуваат дека Лагард, поранешна француска министерка за финансии и шефица на Меѓународниот монетарен фонд, која пристигна во ЕЦБ без искуство во централното банкарство, ја дефинира својата улога поинаку од нејзините претходници.

Bloomberg

Таа главно дејствува како претседателка што посредува во консензус, додека Жан-Клод Трише инсистираше да биде портпарол на Управниот совет, а Марио Драги честопати еднострано одредуваше политички потези.

„Говорите на Лагард се многу важни, но тие не ги доловуваат пресвртните точки како такви, ниту промените во сигналите“, рече Пиет Хејнес Кристијансен, главен стратег во „Данске банк“. „За време на нејзиниот мандат, Шнабел и Лејн ја презедоа улогата да даваат силни аналитички аргументи за ставот на монетарната политика“.

Пристапот на Лагард беше прикажан по минатомесечното намалување на каматните стапки, кога таа одби да елаборира за времето на идните чекори, но на шега им рече на новинарите „сигурна сум дека ќе слушнете дека некои од моите извонредни колеги имаат свое мислење“.

Bloomberg

Оттогаш Белгиецот Пјер Вунш, Ирецот Габриел Махлуф и Словакот Петер Казимир рекоа дека ЕЦБ би можела уште еднаш да ги намали трошоците за задолжување годинава, а понатамошните мерки зависат од повлекувањето на инфлацијата кон целта од два процента. Од друга страна, Гркот Јанис Стурнарас сака два чекора повеќе, а Португалецот Марио Сентено „неколку“.

Омилените економисти Нот и Нагел беа помалку прецизни. Првиот прифати само пазарни облози за едно или две намалувања, додека вториот нагласи дека ЕЦБ не била на автопилот по нејзиниот првичен потег.

„Меѓу националните гувернери, г. Нот е мојот прв избор“, рече Кристијан Тоедман, економист во „Данске банк“. „Тој очигледно е во таборот на јастребите, но неговите ставови се добро образложени и отворени за аргументи. Неговата оцена дека монетарната политика ќе остане цврста дури и по уште неколку намалувања на стапките е добар пример за тоа“.

Број 2 на Тоедман е Нагел - врз основа на тежината на „Бундесбанк“ - следен од Вилерој за неговите центристички ставови. Французинот внимателно ја усоврши позицијата од неговото назначување во 2015 година, кога официјалните лица жестоко и често се судираа околу негативните стапки и купувањето обврзници.

Меѓутоа, во последно време, тој изненади некои набљудувачи на ЕЦБ со невообичаена лудост: пред состанокот во јуни, тој инсистираше на тоа дека не треба да се исклучи второто намалување на стапката во јули - нешто што економистите и пазарите повеќе не го очекуваа.

Bloomberg

Членовите на Извршниот одбор на ЕЦБ се помалку отворени за нивните лични ставови отколку шефовите на националните централни банки. Но додека ниту Лејн ниту Шнабел не понудија детали за стапките подоцна оваа година, нивните забелешки сè уште се разгледуваат внимателно. Лејн има тенденција да ги фокусира своите јавни настапи на детални објаснувања за здравјето на економијата на еврозоната - често користејќи академски јазик што може да ги отежни аргументите. Тој привлече критики кога прогнозите на ЕЦБ што тој ги надгледуваше го потценија степенот на порастот на инфлацијата во регионот. Потоа предолго тврдеше дека шокот е привремен.

Шнабел често ги става на дневен ред предизвиците пред нас. Таа беше првата што темелно разговараше за тоа како ЕЦБ може да го користи својот биланс и да ги контролира стапките во нов нормален свет или како климатските промени и зелената транзиција ќе влијаат на инфлацијата. И таа исто така погрешно ја прочита економијата, задржувајќи ја опцијата за уште едно зголемување на каматните стапки до декември минатата година, бидејќи некои колеги се прашуваа дали ЕЦБ веќе отишла предалеку и дали аналитичарите и пазарите размислуваа за првото намалување.

За Тоедман, Лејн и Шнабел се „спротивставени“. Тој рече дека „затоа е просветлувачки да се спротивстават ставовите на двајцата“.

 

-Методологија: „Блумберг“ анкетира 25 економисти од 5 до 10 јули. Од испитаниците беше побарано да ги идентификуваат нивните двајца главни членови на Извршниот комитет и нивните тројца најдобри гувернери.