Со едрилица од Грција до Кипар - како изгледа една рута кога не си во трка со времето?

Пловењето од Грција до Кипар со едрилица може да звучи како предизвик резервиран за искусни едриличари, но со професионален капетан и добра организација ова патување лесно станува комбинација од авантура, одмор и работа од далечина. Така, ние двајцата, без прецизен датум на враќање, но со компјутери и стабилен интернет, за 30 дена поминавме 610 наутички милји и посетивме 10 медитерански острови.   

Постоеше само општ план - да се посетат неколку дестинации надвор од главните туристички рути на патот кон Лимасол што долго ги посакувавме - но и да не се држиме слепо до зацртаната рута. Тоа беше можеби најдобрата одлука што ја донесовме бидејќи кога ветерот и расположението се тие што ја обликуваат рутата, најдобриот план е оној што лесно се менува.   

Фото: Тамара Костиќ

 

Подготовка и заминување 

Тргнавме на патувањето кон средината на септември, кога гужвите се намалуваат, но времето е сè уште убаво и стабилно. Почетната точка беше марината во Лаврио, 60 километри јужно од Атина, со директен пристап до Егејското Море и добро опремена со сè што ви е потребно за да се подготвите за долго патување: има продавници за опрема, мини-маркети, услуги, а служи и како одлична база за чартер. Цената за изнајмување едрилица од 49 стапки (14,9 метри) со три кабини, две бањи и салон, како онаа со која пловевме ние, се движи од 2.500 до 4.000 евра неделно, во зависност од сезоната, годината на производство и дополнителната опрема. 

За да ангажирате професионален скипер, треба да издвоите околу 150 евра дневно, вклучувајќи оброци и приватна кабина. Скипери може да се најдат преку специјализираните платформи како што се „Крубој“ (Crewbay) и „Фајнд а кру“ (Find a Crew), но препораките се драгоцени - особено ако ви е важно тој да ги познава локалните марини, скриените заливи, грчкиот јазик и ритамот на островите.  

Фото: Тамара Костиќ

 

Променлив ветер, флексибилна рута   

Нашата рута започна кон островот Кеа, доволно далеку од копното за да даде чувство на заминување, но сепак доволно блиску за постепено и непречено да се прилагодиме на ритамот на морето. Китнос, мал, но шармантен остров, нè пречека со најубавиот залез на сонцето, но и со северен ветер. Така, првичниот план за пловидба кон Серифос и Сифнос, а потоа кон Милос и Фолегандрос, стана неизвесен, па го коригиравме нашиот курс кон Сирос и отворивме врата кон сосема поинаков пејзаж. Ваквата импровизација во едрењето не е исклучок бидејќи Егејот може да биде непредвидлив, особено во летните месеци кога дуваат мелтеми. 

Поминавме неколку дена на Сирос, закотвени во добро заштитениот залив и марина на Фоиникас. Овој остров не е често претставен во туристичките брошури, но неговото богато културно наследство, природната убавина и разновидните плажи го прават една од најдобро чуваните тајни на Грција. Ермуполи, административниот и поморски центар на Кикладите, е живописна престолнина на неокласичната архитектура. Само прошетајте по калдрмисаните улици меѓу елегантните згради и завршете во таверна со само неколку маси веднаш до морето - и ќе бидете воодушевени од шармот на овој град. 

Фото: Тамара Костиќ

 

Како е да се работи од едрилица

Додека се движевме меѓу заливи и острови успеавме да ги исполниме деловните обврски, да присуствуваме на онлајн состаноци, да работиме и, најважно од сè, да одржиме ритам кој не беше исцрпувачки. На нашата едрилица „Ле Момон“ имавме сè што ни требаше: добар Wi-Fi благодарение на рутер и локална СИМ картичка (27 евра за еден месец неограничен интернет), како и доволно тишина за да се фокусираме. Правењето „зум повик“ од палубата, а потоа скокањето во морето, се покажа како неочекувано добра комбинација. Затоа не е изненадување што овој начин на патување, кој ги комбинира слободата и едноставноста, станува сè попопуларен меѓу дигиталните номади, но и современ одговор на „прегорувањето“. За многумина ова е и новата дефиниција за луксуз: да се биде таму каде што сакате и да се прави она што го сакате - со сигнал, но без стрес.

Фото: Тамара Костиќ

 

Добри места, помалку луѓе, пониски цени

Рутата продолжи кон Аморгос, остров каде што небото се спушта ниско, а мирисите на билките се поинтензивни, додека морето ја има таа нереална нијанса на сина боја што ќе ви остане во сеќавањето засекогаш. Едноставно така, и воопшто не случајно, тоа беше идеалната сцена за култниот филм на Лук Бесон „Големо синило“.

Астипалеа - обликувана како пеперутка и малку географски изолирана - донесе поинаков ритам и шарм на недопрена Грција. Искачувањето до стариот град, со ветерници на видик и бели куќи кои тарасесто се спуштаат кон морето, беше како враќање во некое побавно, потивко време. Тука ја откривме и одличната локална кујна - едноставни јадења полни со вкусови, свежо уловена риба и традиционални десерти. Тоа беше место каде што јадете полека, уживате долго време и молчите со насмевка.

Ермуполи, главниот град на островот Сирос, кој е воедно и административен центар на Кикладите. Иако е прекрасен и блиску до Атина, не е често во туристичките понуди, па може да се каже дека е редок бисер од таа група острови. Фото: Тамара Костиќ

 

Кон крајот на септември и почетокот на октомври островите Киклади и Додеканези функционираат побавно и поинтимно, а марините веќе не се преполни. Грчката логистика е едноставна, но на некои места помалку организирана отколку во Хрватска, па затоа не треба да сметате на сè на што сте навикнати. Нема да најдете организирани марини насекаде - честопати тоа се само сидришта на пристаниште со основни погодности, но со многу локален шарм, каде што плаќате само за струјата и водата што ги користите. Инаку, цените се движат од симболични 20 до 30 евра, па до 130 евра во поголемите марини и во врвот на туристичката сезона. Заштеди се можни ако користите сидро надвор од марините, што често е најдобрата опција - пливање директно од бродот, мир и тишина и вечера под ѕвездите. Цената на горивото зависи од тоа колкава далечина ќе минете, кога и колку ќе пловите, но обично еден резервоар (300 евра) е доволен за една недела. Нашите главни трошоци одеа кон добра храна во локалните таверни и ресторани, квалитетни сидришта и логистика, и не се покајавме ниту за момент.

Дефекти се случуваат, а тие лесно се решаваат

Калимнос, некогаш познат по ловците на сунѓери, а денес рај за алпинистите, беше нашата следна станица, потоа Халки и Сими, бисерите на Додеканезите, како и Родос, каде што нè пречека нова, модерна марина со одлична инфраструктура и ресторани во непосредна близина. Можно е да се изнајми мотор или автомобил на секој грчки остров, но во врвот на сезоната бројот на возила може да биде ограничен, па затоа се препорачуваат резервации. Цената на скутер е околу 25 евра на ден, а автомобилите чинат околу 40 до 50 евра во зависност од островот, бројот на денови и вашите преговарачки вештини.

Фото: Тамара Костиќ

 

Како навигациски и културен водич ја користевме книгата „Greek Waters Pilot“ - Рода и Лусинда Хејкел (издадена од „Имреј“ - Imray), неопходно четиво чии мапи, описи и практични совети се корисни до последниот детал. Интернет страницата „Navily“ е исто така ажурирана и полна со корисни информации. Покрај тоа, апликации како „Винди“ (Windy) и „Винд фајндер“ (Wind finder) обезбедуваат прецизни дневни временски прогнози и сигурност во планирањето.

Безбедноста на бродот е загарантирана, а едрилицата е опремена со сè што е потребно во случај на несреќа, како што се радио станица, спасувачки елеци, факели итн. Дефектите се ретки, но можни. Во марините и пристаништата секогаш можете да добиете информации за локалните сервиси, како и за продавниците за опрема и резервни делови. Повеќето проблеми се решаваат брзо и ефикасно, но вон сезона тоа може да потрае некое време додека да пристигнат механичарите.

Еден од бројните заливи на островот Сими, во близина на Родос. Идеален за посета вон сезона, бидејќи поради близината на Родос и екскурзиските бродови од Турција, е под притисок во екот на сезоната. Фото: Тамара Костиќ

 

Последната грчка станица пред отворено море

Крстарењето од Родос до Кастелоризо на крајниот југоисток од Грција трае нешто повеќе од осум часа. Овој автентичен остров со шарени фасади, кој наликува на филмски сет, е оддалечен на само неколку километри од турскиот брег, а е и излезна точка од Шенген зоната и задолжителна станица за секој што продолжува кон Кипар, Турција или Либан. Малото, но функционално пристаниште нуди неколку места за пристанување, опуштена атмосфера и изненадувачки добри ресторани полни со туристи дури и вон сезона. Царинските формалности - пасошка контрола и документација - се завршуваат на островот, заедно со средба со донекаде архаичен административен ритам што уште повеќе ве воведува во логиката на морето.

Речиси 30-часовното пловење до Лимасол, без запирање, преку ноќ и добар дел од следниот ден, беше круната на оваа рута - доволно долга, мирна и тивка за да се соберат впечатоци. Ветерот беше поволен, морето мирно, а смените на должностите на палубата беа прецизно договорени. Пристанувањето во Лимасол носи контраст: модерна марина, стакло и бетон, но и ефикасна пријава за која се потребни пасоши и документација за бродот. Целиот процес трае околу еден час, со пријатна, но формална контрола.

Островот Кастелоризо е најблиску до турскиот брег. Таму е снимен италијанскиот филм „Медитеранео“, добитник на Оскар за најдобар странски филм во 1992 година. Фотографија: Тамара Костиќ

 

За кого е оваа рута?

Ако веќе сте пловеле по Јадранското Море, Грчките Споради или Јонските Острови, рутата до Кипар е логичен и возбудлив следен чекор: ги поврзува островите до кои ретко стигнуваат фериботите, открива автентична локална култура, како и скриени заливи каде што честопати останувате единствената едрилица на хоризонтот.

Истовремено, вклучува и подолги преминувања кои ја тестираат снаодливоста, концентрацијата и прилагодливоста. Ова не е класичен петзвезден одмор, но неговата вистинска вредност лежи во чувството на слобода и денови без брзање или стрес. За деловните луѓе навикнати да ја планираат секоја минута, ова може да биде искуство што ја менува перспективата, но и ретка покана за препуштање - на ветерот, брановите и моментот.