Азиските рафинерии ја кратат преработката на нафта поради застојот во Ормускиот Теснец

Азиските рафинерии размислуваат да ја намалат стапката на работа поради проширувањето на војната на Блискиот Исток и тешкотиите во транспортот низ Ормускиот Теснец, кои го загрозуваат нивниот пристап до сурова нафта.

Некои од најголемите преработувачи разгледуваат кратење на преработката од 20 до 30 отсто, додека десетици танкери натоварени со нафта остануваат заглавени во Персискиот Залив, изјавија лица запознаени со ситуацијата. Кинеските и јапонските рафинерии, особено државните и поголемите компании, најверојатно ќе ги намалат стапките на работа поради нивната силна зависност од нафта од Заливот, велат истите извори, кои побараа да останат анонимни бидејќи информациите не се јавни.

Големите азиски пазари како Кина, Индија, Јужна Кореја и Јапонија се меѓу најзависните од нафта што мора да транзитира низ Ормускиот Теснец, при што преземаат товари по долгорочни договори од производители како Саудиска Арабија, Ирак и Обединетите Арапски Емирати. Овие испораки вообичаено пристигнуваат во азиските пристаништа за околу 15-30 дена, што ја отежнува нивната замена со алтернативни извори од Америка, Европа или Африка.

Околу една петтина од светската нафта минува низ овој витален воден пат, а пловидбата на бродовите драматично забави од викендот, кога американските и израелските напади врз Иран ескалираа во поширок регионален конфликт. Заедничкиот центар за поморски информации, мултинационална советодавна поморска група, го подигна нивото на безбедносна тревога на највисоко ниво, повикувајќи се на ракетни напади и напади со дронови врз повеќе пловни објекти. Поморскиот сообраќај низ овој коридор се намалил за околу 80 отсто, соопшти центарот.

Рафинериите ја намалуваат преработката од страв дека нема да ја добијат суровата нафта од Блискиот Исток сурова нафта што им е потребна, изјави Ентони Јуен, аналитичар за суровини во „Ситигруп“ (Citigroup Inc.). Цената на алтернативните барели од Атлантскиот басен ќе биде многу висока поради скапите трошоци за транспорт, што создава „чуден феномен“ во кој преработувачите ја намалуваат активноста и покрај здравите профити од производството на горива, рече тој.

Во Кина, државните постројки како неколку крајбрежни капацитети на „Сноок“ (Cnooc Ltd.) и „Чајна петролеум“ (China Petroleum & Chemical Corp.), како и поголемите приватни рафинерии како „Жеџијанг петрокемикал“ (Zhejiang Petrochemical Co.), се поранливи на војната на Блискиот Исток. Тоа е затоа што, за разлика од помалите независни рафинерии, познати како „типот“ (teapot), тие вообичаено избегнуваат купување чувствителни видови сурова нафта од Русија и Иран.

Иранската нафта мора да транзитира низ Ормуз, иако големи количества сурова нафта на земјата што се наоѓаат на танкери во азиските води создаваат привремена тампон-зона. 

Рафинериите обично располагаат со резерви од сурова нафта доволни за најмалку две-три недели, што им овозможува да се заштитат од краткорочни доцнења или прекини во снабдувањето. Алтернативни опции во Азија вклучуваат нафта од блискоисточни производители што се товари надвор од Персискиот Залив, регионални видови сурова нафта од Малезија и Виетнам, како и резерви складирани во Кина, Јужна Кореја и Јапонија.