Италија се понадева во Трамп, но Иран останува на Светското првенство

Италија го доби она што најмногу ѝ треба во овој момент, приказна која дури и за момент изгледа како излез. По уште еден квалификациски пад и сè пореалната закана за пропуштање на третото Светско првенство по ред, се појави идејата дека патот до турнирот може да биде надвор од теренот.

Тоа не дојде од ФИФА, ниту од Рим. Дојде од Вашингтон, од луѓето околу Доналд Трамп. Паоло Замполи, емисарот на Трамп, предложи Иран да се замени со Италија на Светското првенство во 2026 година. Аргументот беше едноставен и политички удобен, Италија е четирикратен светски шампион и како таква „припаѓа“ на најголемата сцена.

Во секој друг контекст, тоа би звучело како носталгична забелешка. Во овој случај, се претвори во вирална тема.

Но, тука практично завршува приказната. Најновите случувања одат директно против такво сценарио. Вашингтон јасно стави до знаење дека не го блокира учеството на Иран. Американскиот државен секретар Марко Рубио изјави дека САД немаат забелешки за нивното учество, додека Доналд Трамп нагласи дека не сака да ги казнува спортистите. Постојат безбедносни ограничувања за лица поврзани со Иранската револуционерна гарда, но не и за самата репрезентација. Со други зборови, нема политички сигнал за исклучување.

Што вели ФИФА?

ФИФА ја испраќа истата порака, само дипломатски. Иран се квалификуваше и се третира како учесник на турнирот. Организаторот не дејствува како институција што бара замена, туку како институција што се обидува да го одржи веќе дефинираниот состав на учесниците. За Италија, ова е клучен проблем. Идејата звучи примамливо бидејќи доаѓа во време кога спортскиот пат повторно пропадна. Но, таа нема основа ниту во правилата ниту во практиката.

Дури и во самата Италија, идејата не е сфатена сериозно. Реакциите беа ладни, со порака дека Светското првенство не се добива преку политичка одлука, туку преку квалификации. Ова е исто така и најточниот опис на оваа ситуација. Бидејќи ако се отвори место, тешко дека ќе оди во Италија. Процедурално и политички, притисокот би бил замената повторно да дојде од Азија, а не од Европа. Ова дополнително ја прави целата структура бесмислена.

Она што ѝ дава тежина на оваа приказна не е нејзината веројатност да се оствари, туку контекстот во кој се појави.

Каде е епилогот?

Италија останува еден од најголемите фудбалски брендови во светот. За ФИФА, радиодифузерите и спонзорите, нејзиното присуство на турнирот има јасна комерцијална вредност. Во таа смисла, идејата дека таков тим „треба“ да биде на Светското првенство не е нова.

Но, Светското првенство не функционира според таа логика. Не секој пат кога политиката влегува во спортот, таа може да отвори простор за поголем и попривлечен пазар. Затоа оваа епизода за Италија е повеќе краток наплив на надеж отколку реална опција.

По уште еден пораз, се појави приказна што нуди елегантен излез од спортскиот неуспех. Освен што Иран, барем засега, не оди никаде.