Осум директори за нивното најголемо финансиско каење

Добредојдовте во „Диетата на извршните директори“ (CEO Diet), месечна серија во „Блумберг бизнисвик“, во која извршни директори од целиот свет ни кажуваат како управуваат со своето време на работа и надвор од канцеларијата. Меѓу темите за кои разговарале се: што научиле од своето прво работно место и со какви стратегии психолошки се подготвуваат за важните моменти; кои им се омилените трикови за поголема продуктивност; и како ја користат вештачката интелигенција за да заштедат време.

Меѓу главните барања што се поставуваат пред луѓето кои раководат со компании е способноста разумно да го надгледуваат финансиското работење. Се очекува билансите да бидат позитивни, секој договор да донесе профит и одлуките да резултираат со позитивен финансиски исход. Но, не може секоја одлука да биде вистинската.

Тука, осум извршни директори се преиспитуваат за одлуките што ги донеле, и за понудите што не ги прифатиле, за кои сè уште жалат. Темите се движат од размислување за деталите на продажба на компанија од 94 милиони долари до тоа што не купиле акции во производител на електрични возила во вистинскиот момент.

Во средината на 1980-тите, адвокатот за одбрана Рик Розенфилд ја ко-основал компанијата за дизајнерски пици „Калифорнија Пица Кичен“ („California Pizza Kitchen Inc.“). Во 1992 година тој и ко-основачот Лери Флакс продале контролен удел на „Пепси“ („PepsiCo Inc.“) за 94 милиони долари и, како што вели, „направивме две скапи грешки.“

Розенфилд ја објаснува првата: „Одеднаш имавме нешто што изгледаше како бланко чек, а растевме побрзо отколку што нашата инфраструктура, системите и раководството можеа да го поддржат. Кога „Пепси“ одлучи да се повлече од ресторанскиот бизнис, последиците беа болни: затворање на ресторани, отпуштања, намалување на трошоците и, можеби најштетно од сè, губење на довербата меѓу членовите на тимот.“

Розенфилд вели дека втората грешка ја направиле неколку години подоцна, кога тој и Флакс го продале својот удел во јавно котираната компанија на фондови за приватен капитал: „Лери и јас бевме толку насочени кон тоа трансакцијата да биде успешна за акционерите, што посветивме премалку внимание на сопствената иднина. На крајот, ја изгубивме можноста да ја обликуваме компанијата што со децении ја градевме.“

Тој додава: „И двете искуства ме научија на иста лекција: лесно е човек толку да се фокусира на можноста што е пред него, што не размислува доволно за тоа што следува потоа. Понекогаш најскапите грешки не се последица на лоши одлуки, тие произлегуваат од тоа што не ги предвидуваме последиците од добрите.“

Розенфилд подетално зборува за оваа тема во својата сосема нова книга „Приказната за Калифорнија пица кичен: Како двајца федерални обвинители го променија начинот на кој Америка јаде пица“ (The California Pizza Kitchen Story: How Two Federal Prosecutors Changed the Way America Eats Pizza).

Како извршен директор на „Саркис Тим“ („Sarkis Team at Douglas Elliman Inc.“) во Бостон, Џорџ Саркис надгледува повеќе од 500 милиони долари годишен обем на продажба.

„Моето најголемо финансиско жалење не беше лоша инвестиција или пад на пазарот; тоа беше што почнав да се ширaм пред навистина да бидам подготвен за тоа“, вели тој. „На почетокот на кариерата вработував луѓе и ги зголемував трошоците за плати побрзо отколку што ги градев системите, процесите и одговорноста потребни за да се поддржи тој раст. Одличните луѓе се важни, но дури и тие тешко успеваат без јасна насока и добра организација.“

Тој жали и што трошел пари за маркетинг без јасен начин да ги измери резултатите. „Со години вложував во иницијативи затоа што звучеа добро, изгледаа впечатливо или затоа што сите други го правеа истото. Денес, секој долар што го трошиме за маркетинг е поврзан со стратегија, мерлива цел и начин за следење на резултатите. Препознатливоста на брендот е важна, но уште поважно е да се разбере повратот на инвестицијата.“

Илустрација: Гвендал Ле Beк

Ејми Вокер е една од најмладите извршни директори на јавно листирана компанија во Велика Британија; таа наполни 33 години во јули и е шефица на „Форбејсбио ПЛЦ“ („4basebio PLC“), производител на синтетичка ДНК за биотехнолошки и фармацевтски компании.

Таа се навраќа на своите помлади години. „Кога бев на училиште, навистина немаше наставна програма што ќе ги научи младите како парите да работат за нив. Не знаев речиси ништо за инвестиции, даноци или што било друго. Едноставно немаше ништо такво во наставната програма, а тоа го научив на потешкиот начин.“

Поради тоа, финансиската стабилност и разбирањето на финансиските инвестиции станале нејзина мотивација. „Жалам што не го научив тоа порано и што не можев порано да го искористам тоа знаење. Како да се изгради долгорочна финансиска сигурност и да се носат информирани одлуки за создавање богатство“, вели таа.

„За време на мојот период меѓу „Експериан“ („Experian“) и „Дизни“ („Disney“), јас бев извршен продуцент на независна комедија, Rock Slyde,“ вели Џеј Би Орекја, извршен директор и претседател на „Сави Мани“ („SavvyMoney Inc.“), финтек платформа фокусирана на кредитни резултати со седиште во Калифорнија.

„Тоа не беше баш ставка што повеќето финансиски советници би ја одобриле, а уште од почеток знаев дека шансите се мали. Не жалам.“

И токму во тоа е поентата, вели тој. „Со финансиските одлуки што ги донесов свесно можам да живеам, дури и кога не се покажаа успешни. Оние што навистина остануваат со мене се тивките пропусти. Чекате да дојде некој важен момент, купување куќа, губење работа, одбивање на некое барање, и дури тогаш конечно обрнувате внимание. Но, дотогаш времето веќе си ја наплатило цената. Важно е да преземате пресметани финансиски ризици со пари што можете да си дозволите да ги вложите и однапред да поставите граница на тоа што можете да си го дозволите. Она што го мерите, со тоа и ќе управувате.“

Во 2011 година, Џорџ Морган-Гренвил ја основал туристичката фирма „Ред Савана“ („Red Savannah“), каде што е и извршен директор. Компанијата е специјализирана за меѓународни авантуристички патувања, со понуди што се движат од сафари до патувања за време на професионална пауза, како и од ВИП скијање до целосна изолација. Неговото конкретно каење датира од 2010 година. „Тоа што не ги купив 588 акции што ги разгледував во ИПО-то на „Тесла“ („Tesla Inc.“) по цена од 10.000 долари. А потоа да ги продадев повторно кога акцијата достигна врв во декември 2020. Повратот, земајќи ја предвид поделбата на акциите во сооднос 5 спрема 1 во август 2020 година ќе изнесуваше 3,6 милиони долари, односно 20.655 отсто.“

Илустрација: Гвендал Ле Beк

Минакши Лала е извршна директорка на онлајн-бизнисот за достава на цвеќе „Урбан Стемс“ („UrbanStems Inc.“) од ноември 2023 година. Нејзините финансиски преиспитувања се враќаат уште пред да пристигне таму. Таа вели: „Бев премногу конзервативна премногу рано во мојата кариера. Се фокусирав силно на штедење и минимизирање на ризик наместо целосно да ја ценам моќта на сложениот раст - не само финансиски туку и лично и професионално.“

Еден главен пример: „Одлучив да не ја прифатам можноста да се преселам во Франција за една улога. Гледано од денешна перспектива, таа одлука го ограничи моето изложување на нови пазари, перспективи и односи што можеа значително да го забрзаат мојот раст.“ Таа додава: „Тоа ќе беше далеку повредно од краткорочната финансиска сигурност што ја ставив во приоритет.“

Мет Наваро е глобален претседател на брендот „Стенли 1913“ (Stanley 1913), познат по големите чаши за повеќекратна употреба, лимитираните серии во различни бои и култната база на обожаватели. И неговите финансиски каења потекнуваат од училишните денови: жали што не вложил во патување во странство додека бил на факултет. „Тогаш не можев да гледам подалеку од трошокот во пари и време. Во пролетта, кога бев трета година на факултет, многу мои соиграчи и колеги од студентското братство поминаа еден семестар на студии во Европа. Кога ќе погледнам наназад, сфаќам дека тоа беше голем пропуст од моја страна.“ Поради тоа, не добил можност да искуси други градови и земји сè до подоцна во животот. „Сфатив дека искуствата, перспективите и спомените што ги стекнувате кога го запознавате светот на таа возраст вредат секој потрошен денар. Тоа дефинитивно ме научи дека искуствата треба да имаат предност пред состојбата на банкарската сметка.“

Фредрик Нилсон помогнал производите од сладок корен да се претворат во голем бизнис во данската компанија „Лакридс“ (Lakrids by Johan Bülow A/S), каде што е главен извршен директор. Овие чоколадирани бонбони, со вкусови како солена карамела и маракуја, во 2025 година остварија годишен приход од 449 милиони круни (46,4 милиони долари). Една одлука поврзана со недвижности и денес му останала во сеќавање на Нилсон. „Кога каматните стапки почнаа да растат [во 2022 година], сопругата и јас побрзавме да го замениме нашиот стан за куќа северно од Копенхаген пред каматите уште повеќе да се зголемат. Бев убеден дека веќе го достигнаа врвот, откако приближно се удвоија, па одлучив да не ја фиксирам каматната стапка на нашиот хипотекарен кредит на 10 години. За жал, каматните стапки продолжија драматично да растат.“ Гледано од денешна перспектива, „таа одлука беше многу скапа лекција за сромност.“.“

– Со помош од Лиза Фам и Сара Рапапорт