„Тотал“ агресивно купува нафта од Блискиот Исток, дополнително тресејќи го пазарот

Трговското одделение на францускиот нафтен гигант „Тотал Енерџис“ (TotalEnergies SE) овој месец почна едно од најмасовните купувања на блискоисточна нафта, што помогна цените нагло да пораснат на пазар кој веќе се соочува со недостиг на ликвидност поради војната.

Во март „Тотал“ купи 69 пратки сурова нафта што учествуваат во формирањето на блискоисточниот бенчмарк „Дубаи“, според трговци кои го следат механизмот за формирање цени управуван од „Платс“, дел од „СП Глобал енерџи“ (S&P Global Energy). За споредба, вкупно 347 пратки нафта „Дубаи“ беа продадени во текот на целата 2025 година.

Неколку трговци изјавија дека обемот на купувања од страна на „Тотал“ е без преседан според нивното искуство и дополнително создаде притисок за раст и нагли движења на цените, во период кога на пазарот веќе имаше значително помалку барели од вообичаено за утврдување на главната цена на суровата нафта во регионот.

„Тотал“ одби да коментира.

Војната на Блискиот Исток го наруши пазарот на суровата нафта Дубаи, кој има клучна улога како референтна цена за нафтата што ја продаваат некои од најголемите светски производители, вклучително и водечкиот извозник Саудиска Арабија. Тој исто така служи како бенчмарк според кој многу земји во Азија ја пресметуваат цената на своите набавки. Покрај тоа што е основа за реални трговски трансакции, минатата година преку фјучерс договори беа тргувани деривативни договори поврзани со Дубаи во вредност од околу 200 милијарди долари.

Голем дел од нафтата што се користи за формирање на референтната цена Дубаи се наоѓа во Персискиот Залив, па поради затворањето на Ормускиот теснец е речиси недостапна за глобалните пазари. Сепак, референтните цени и понатаму се потребни за да се вреднува нафтата што продолжува да тече од Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати преку нафтоводи кои го заобиколуваат теснецот. „Платс“ престана да ги вклучува барелите од внатрешноста на Заливот во своите проценки кратко по почетокот на војната.

Големото вложување во нафтата Дубаи може да се толкува како облог дека војната со Иран ќе ја ограничи понудата со месеци, бидејќи товарите што сега се тргуваат не се вчитуваат пред мај. Некои од трговците што тргуваат спротивно на позициите на „Тотал“ велат дека не мора нужно да имаат став за траењето на војната, туку дека цените пораснале толку високо поради понудите на „Тотал“ што станало привлечно да се обложат на нивен краткорочен пад.

Во механизмот за формирање на цената, компаниите разменуваат деривативни договори еквивалентни на 25.000 барели нафта. Кога две компании ќе разменат 20 такви договори меѓу себе, купувачот добива товар од 500.000 барели. Доколку не се достигне тој праг, договорите се порамнуваат финансиски.

Во еден момент тие делумни договори се тргуваа дури 60 долари над цената на деривативните договори врзани за нафтата Дубаи; ретко се случува сурова нафта да се продава со премија поголема од неколку долари над својот бенчмарк.

Дополнителен знак за влијанието на активностите на „Тотал“ се појави кога компанијата накратко престана да дава понуди во средата, по што фјучерс пазарите поврзани со регионалните референтни цени за сурова нафта нагло паднаа. Фјучерсите на Оман во еден момент паднаа за дури 48 долари, додека Мурбан беше понизок за речиси 20 долари. И двата договори се ближат до истекување, што значи дека обемот на тргување за најблиските рокови е многу помал од вообичаено.