Кина радикално ги редефинира глобалните стандарди за луксуз

Далечниот Исток и Јадранскиот Регион сега се многу поблиски. Директните летови на „Ер Србија“ (Air Serbia) од Белград до Пекинг, Гуангжу и Шангај, без визи, не значат само патување од една земја во друга, ниту едноставно преминување на временски зони. Тоа е, пред сè, премин од еден технолошки свет во друг, од еден модел на општествена организација кон нешто што сè повеќе личи на најава за иднината на човештвото.

Кина е истовремено древна и футуристичка, монументална и прагматична, длабоко традиционална и суштински технолошка. Таму се добива чувство дека времето не се мери линеарно, туку во слоеви: додека шетате низ антички будистички храмови истовремено сте опкружени со дигитални екрани, скенери за лице, паметен сообраќај и урбаност што дише како организам.

 

Два суперграда - Шангај и Пекинг (во превод северна престолнина), двата фасцинантни, историски важни, но наедно и потполно различни. Шангај е симбол на кинеската технолошка храброст и глобална амбиција, додека Пекинг го претставува политичкото, културното и интелектуалното јадро на нацијата.

Храм на небото во Пекинг | Depositphotos

Ако постои место во светот каде што границите меѓу технологијата, луксузот и секојдневниот живот се бришат, тоа е модерна Кина. Патувањето низ Шангај и Пекинг денес не е само урбано искуство - тоа е увид во општеството што го направило луксузот стандард на инфраструктурата, а технологијата механика на животот.

Ова не се градови што се претставуваат преку елеганција. Тие функционираат елегантно.

Во Шангај премиум искуството започнува во моментот кога ќе се качите на маглев воз, кој од аеродромот до центарот на градот стигнува за осум минути, достигнувајќи брзина од 430 км/ч, и тоа во тишина, во купе што личи на авионска кабина од прва класа.

 

Маглев воз | Јелица В. Тодоровиќ / „Блумберг Адрија“

Во Пекинг луксузот не е само во монументалноста на Забранетиот Град или хотелот „Валдорф Асторија“ (Waldorf Astoria) туку и во дигиталните услуги што ги елиминираат сите форми на чекање.

Метропола што го претвори луксузот во урбан стандард. Влегувањето во Шангај е како влегување во град од иднината каде што сите сомнежи се веќе решени и сите потреби се предвидени. Тоа е глобална престолнина на технолошкиот луксуз, но не од оној раскошен вид, туку од невидливиот, суптилен вид што е вграден во инфраструктурата.

 

Пудонг во Шангај | Depositphotos

Деловниот кварт на Шангај, Пудонг, ноќе изгледа како совршена архитектонска елеганција од стакло и челик.
Шангајската кула, Џин Мао и SWFC („отворач за шишиња“) доминираат на небото, но не се импозантни. Нивната елеганција лежи во прецизноста, а не во претерувањето. Светлата не се премногу јаки, звуците се придушени, сè изгледа контролирано, луксузно, но урбано.

Шангајската кула (Shanghai Tower), вториот највисок облакодер во светот, не е само зграда туку и енергетски и технолошки систем. Спиралната структура ги намалува турбуленциите на ветерот, додека паметните панели ги регулираат температурата и потрошувачката на енергија. Крановите, лифтовите и воздушните системи работат синхронизирано, што дејствува како движење на совршено подмачкан механизам. Вака изгледа луксузот на ниво на инфраструктура.

Бунд во Шангај | Јелица В. Тодоровиќ / „Блумберг Адрија“

Таму не се нуди луксуз, туку тоа се подразбира

Шангај е дом на некои од најлуксузните хотели во Азија: „Пенинсула“ (The Peninsula), „Мандарин ориентал“ (Mandarin Oriental), „Мидл хаус“ (The Middle House) и „Парк хајат“ (Park Hyatt) во Пудонг.

Нивната естетика не е претенциозна, туку елегантна, минималистичка и функционална.

Во „Мандарин ориентал“ услугата е автоматизирана до тој степен што камерите никогаш не се гледаат, но персоналот ве препознава и ве поздравува по име. Во „Пенинсула“ лифтовите се тивки како електрични автомобили. „Мидл хаус“ нуди персонализирана дигитална услуга за консиерж, која го подготвува вашиот дневен распоред уште пред да се разбудите. Ова се хотели што го редефинираат премиум искуството бидејќи во нив луксузот не се нуди, тој се подразбира.

„Мандарин ориентал“ (Mandarin Oriental) во Шангај | Јелица В. Тодоровиќ / „Блумберг Адрија“

Дигиталното секојдневие е луксуз што штеди време. Во Шангај речиси сè се прави преку мобилни апликации. Но, оваа дигитализација не е само погодност туку и луксуз што се состои во отстранување на секаков вид напор.

„Вичетпеј“ (WeChat Pay) и „Алипеј“ (Alipay), кинеските апликации за плаќање, се врвот на технологијата. Можете да платите апсолутно сè без готовина или кредитни картички. Дури и многу ретките просјаци на улиците на Шангај бараат од туристите да платат преку апликацијата. Најголемиот луксуз денес е времето, а во Шангај го заштедувате максимално.

 

Во овој огромен град купувањето на најлуксузните стоки не е активност, туку искуство оптимизирано од алгоритам. Најпознатата шопинг-улица е Нанџинг Роуд, каде што се наоѓа трговскиот центар ИАПМ (IAPM), кој претставува комбинација од луксузни брендови - „Хермес“ (Hermès), „Шанел“ (Chanel), „Картие“ (Cartier), „Луј Витон“ (Louis Vuitton) - и дигитална ефикасност.

Продавницата на „Луј Витон“ во облик на брод во Шангај | Bloomberg

Продавниците се футуристички, но персонализирани. Додека гледате часовник во „Картие“, продавачот истовремено добива информации за достапноста на моделите, големините на белезиците и опциите за сервис.

Автоматизирани гардеробери, персонализирани дигитални совети, виртуелни системи за проба и премиум возачи за достава што ви ја доставуваат нарачката до вашата адреса за 12 минути - сето тоа е дел од стандардното искуство за купување.

Од најскапиот ресторан „Мишелин“ во светот до ексклузивен чај

Шангај има една од најимпресивните гастрономски сцени во Азија и е симбол на гастрономски луксуз. Од ресторани со ѕвезди на „Мишелин“, како што е „Ултравајолет“ (Ultraviolet) од Пол Пере (еден од најскапите ресторани во светот), до софистицирани хотели со приватни готвачи и ексклузивни дегустации на чај. Премиум гастрономијата овде не е статусен симбол, туку идентитет на градот.

За разлика од Шангај, кој е футуристички, Пекинг е монументално елегантен и традиционален.
Тој не е град на брзина, туку на културна, државна, интелектуална моќ.

Без чекање и метеж на Кинескиот ѕид | Depositphotos

Но токму во Пекинг можеме најјасно да видиме како Кина ја користи технологијата за да го унапреди луксузот во секој аспект од животот. Луксузните хотели во Пекинг се елегантен спој од историја и ненаметлив гламур - својствени архитектонски проекти со наратив. Влезот во Летната палата Аман (Aman Summer Palace) води директно во Летната палата, а собите се инспирирани од дизајнот на династијата Кинг. „Розвуд Пекинг“ (Rosewood Beijing) нуди приватни услуги од батлер, уметнички колекции и персонализирана велнес-програма. „Валдорф Асторија Пекинг“ (Waldorf Astoria Beijing) го комбинира урбаниот луксуз со минималистички ориентален стил. Сè е суптилно, прецизно, подредено на чувството на ненаметлив луксуз.

Славната Пекиншка опера на настап за Кинеската нова година | Depositphotos

Административниот луксуз за граѓаните е држава без чекање во редови. Најголемиот луксуз во секојдневниот живот не е само материјален - туку пред сè е ефикасност. Огромната предност на дигитализираната бирократија се одразува во фактот дека нема чекање во редови, нема хартија, нема компликации. Луксузот се одразува во систем што функционира беспрекорно.

Модерни скенери за лице, автономни роботи и нечујни автомобили

Посетата на најпознатите кинески знаменитости е организирана на таков начин што ќе се избегнат метежи. Во главниот град на Кина така функционираат Забранетиот Град и Кинескиот ѕид, традиција во премиум пакет. Овие билети овозможуваат посебни рути и помалку прометни сектори, додека интелигентните системи го управуваат протокот на посетители. Модерните скенери за лице и дигиталните картички го прават влезот лесен и практичен.

Храната во Кина значително се разликува по региони | Јелица В. Тодоровиќ / „Блумберг Адрија“

Пекинг нуди висока гастрономија. Пекинг е дом на некои од најдобрите ресторани во Азија - „ТРБ Хутонг“ (TRB Hutong), „Кингс џој“ (King's Joy)  со три ѕвезди на „Мишелин“, како и ексклузивни приватни клубови во хутонг-квартовите, каде што готвачите приготвуваат менија инспирирани од рецепти од кинеските династии. Храната е уметност, амбиентот сугерира ритуал, а услугата е тивка и ефикасна.

 

Ритуалот е неизбежен дел од оброкот | Јелица В. Тодоровиќ / „Блумберг Адрија“

 

Во Кина луксузот е алгоритамски оптимизиран. Автомобилските компании БЈД (BYD), НИО (NIO) и „Експенг“ (Xpeng) веќе создадоа сегмент на електрични автомобили што им конкурира на „Тесла“ (Tesla) и на европските премиум брендови.

Кабините се дизајнирани како луксузни салони со екрани со висок квалитет, ароматерапија и гласовни асистенти. Во Шангај и Пекинг електричните возила не се тренд - тие се начин на живот. Сите велосипеди и скутери се електрични. Мора да бидете внимателни кога одите по тротоарите бидејќи се тивки и брзи.

Забранетиот Град во Пекинг | Depositphotos

Автономните роботи и премиум логистиката овозможуваат брза, тивка и прецизна достава на храна, облека и парфеми со автономни возила.

Премиум хотелите користат роботи за собна услуга. Автономните такси-возила веќе работат на одредени рути во Шангај. Технологијата стана најпосакуваната форма на луксуз.

Во Кина луксузот претставува едноставност на живеењето во свет што ги препознава и разбира вашите потреби побрзо отколку што можете да ги изговорите. И можеби тоа е вистинскиот луксуз на нашето време.