Се ​​потсетуваме на Светското првенство во САД од 1994 година, кога билетите чинеа 25 долари

Најскапите влезници за финалето на Светското првенство во 1994 година во САД чинеа 475 долари. Оваа година, влезниците за финалето на стадионот „Мет лајф“ во Њу Џерси се продаваат за повеќе од 10.000 долари.

Тогаш првенството беше значително поевтино од една причина: пред повеќе од 30 години, успехот на турнирот беше неизвесен. САД, навикнати на статус на суперсила речиси во сè, во машкиот фудбал беа, во најдобар случај, споредна репрезентација. Немаа ниту вистинска домашна лига. Старата Северноамериканска фудбалска лига (North American Soccer League) згасна по сезоната 1984, а МЛС (Major League Soccer), највисок ранг на натпреварување во фудбалот во САД, започна со игра дури две години по Светското првенство.

„Не бевме сигурни колку ќе биде успешно тоа, но знаевме дека Американците сакаат големи настани“, изјави Алан Ротенберг, претседател и главен извршен директор на турнирот во 1994 година, кој во тоа време беше и претседател на Фудбалскиот сојуз на САД (US Soccer) и ги надгледуваше фудбалските натпревари на Олимписките игри во Лос Анџелес во 1984 година.

Ротенберг, по професија адвокат, кој исто така ги застапувал тимовите ЛА Лејкерс, ЛА Клиперс и Портланд трејлблејзерс, како и спортистите Брус (сега Кејтлин) Џенер и Грег Луганис, ги искористил своите врски во холивудската и забавната индустрија во Лос Анџелес. Во организацијата биле вклучени ѕвезди како Витни Хјустон, тројцата тенори Пласидо Доминго, Хосе Карерас и Лучано Павароти, Робин Вилијамс и други, за да привлечат публика на стадионите.

„Го доведовме секое познато лице што можете да го замислите“, рече Ротенберг.

Сепак, самото отворање на турнирот дополнително ги засили сомнежите дека САД всушност не се фудбалска нација, кога пејачката Дајана Рос, танцувајќи по теренот, се обиде да изведе пенал, но топката замина лево од голот, кој беше специјално наместен да се „отвори“ за да симулира спектакуларен погодок. Оваа година ФИФА и организаторите одлучија да го следат примерот на Супербоул, главниот спортски настан во САД. За првпат, финалето ќе има големо продукциски осмислено шоу на полувремето, со Мадона, Шакира и јужнокорејскиот К-поп бенд БТС.

Bloomberg

И покрај почетните сомнежи, турнирот во 1994 година почна да добива на замав. Меѓу спонзорите беа брендови како „Жилет“, „Мекдоналдс“ и „Адидас“, но и некои што во меѓувреме престанаа да постојат, како „Понтијак“.

Бидејќи фудбалот се игра без чести прекини, за разлика од американскиот фудбал, американските телевизиски куќи мораа да осмислат креативни начини за вметнување реклами за време на натпреварите. „Еј-би-си“ (ABC) и „И-ес-пи-ен“ (ESPN) го искористија новиот графички приказ на екранот со резултатот и времето како простор за огласување, каде што се ротираа брендови како „Сникерс“ и „Кока-Кола“.

Американските навивачи, кои претходно не беа толку заинтересирани за фудбалот поради малиот број голови, со текот на времето почнаа да го ценат текот на играта. „И одличен потег и лош потег можат да променат сè во еден момент“, рече Ротенберг. „На навивачите срцето им беше во грло од првиот судиски свиреж до крајот на натпреварот.“

Фудбалот во 1994 година во САД беше толку нова појава што таа земја беше сметана за „последната непокорена територија“. Рекламните кампањи за турнирот прикажуваа каубој што со ласо фаќа фудбалска топка. Друга реклама, со натпис „фудбалската сезона 1994 почнува на 17 јуни“, беше илустрирана со фотографија од маж што држи топка во поза на играчот од трофејот Хајсман, кој се доделува во американската колеџ-лига. (Трофејот Хајсман прикажува играч во трк што со едната рака оттурнува одбранбен играч, додека во другата држи топка за американски фудбал, заб. прев.)

„Ми беше доделен буџет за кампања за издигање на свеста, како да лансирам нов производ“, рече спортскиот консултант Џон Кристик, кој ја надгледувал промоцијата на турнирот. „Денес ситуацијата е целосно поинаква. Ние сме фудбалска нација.“

Американската репрезентација во 1994 година оствари неочекувано добар резултат и стигна до осминафиналето, победувајќи ја фудбалската велесила Колумбија со 2:1. Колумбискиот играч Андрес Ескобар, кој постигна автогол, беше убиен неколку дена подоцна по враќањето дома.

Потоа САД играа против Бразил на 4 јули, Денот на независноста. Публиката што доаѓаше на стадионот во Пало Алто, Калифорнија, беше еднакво возбудена како каде било во светот, се присети Ротенберг.

САД дадоа отпор во првото полувреме, но загубија со 1:0. Бразил подоцна ја победи Италија со 3:2 по изведување пенали во финалето на стадионот „Роуз боул“ во Пасадена, Калифорнија. Турнирот оствари профит од 40 милиони долари, што е околу 88 милиони во денешна вредност. Натпреварите во просек ги посетуваа 68.991 гледач, а стадионите беа исполнети околу 96 проценти, што го направи едно од најуспешните светски првенства.

Денес, слично како во 1994 година, постојат многу сомнежи околу тоа дали Светското првенство ќе биде успешно. Многу посетители од странство, загрижени дека нема да наидат на срдечен прием, како и поради високите трошоци во САД, се откажуваат од доаѓање. Додека во 1994 година организаторите стравуваа дека трибините ќе бидат празни поради слаб интерес кај Американците, оваа година навивачите се жалат дека на натпреварите можат да одат само најбогатите поради високите цени на билетите.