Кој е Леополд Ашенбренер и зошто Волстрит внимателно го следи?

Леополд Ашенбренер е основач на СА (Situational Awareness), хеџ-фонд фокусиран на вештачка интелигенција, кој во четвртокот продаде дел од своите јавни вложувања поврзани со ВИ, по што вредноста на неговите средства нагло се намали. Поранешниот истражувач во фондацијата „Опен еј-ај“ (OpenAI Foundation) стана едно од највлијателните имиња во дебатите за иднината на вештачката интелигенција, а инвеститорите внимателно ги следат неговите предвидувања за развојот на оваа технологија. Преку својот фонд тој се обидуваше да профитира од развојот на ВИ преку инвестиции во компании за кои се очекува да имаат корист од ширењето на инфраструктурата за вештачка интелигенција. Но остриот пад на акциите поврзани со ВИ го принуди фондот да се повлече од голем дел од своите позиции, што ги истакна ризиците зад некои од најголемите облози на пазарот поврзани со вештачката интелигенција.

Кој е Леополд Ашенбренер?

Роден во Германија, Ашенбренер се запишал на Универзитетот „Колумбија“ на 15-годишна возраст, а дипломирал како најдобар студент во генерацијата во 2021 година. Извесен период работел во „Фјучр фонд“ (Future Fund) на филантропската фондација „ФТ Икс“ (FTX Foundation), основана од дискредитираниот криптомилијардер Семјуел Банкман-Фрид. За разлика од повеќето основачи на хеџ-фондови, тој немал професионално инвестициско искуство пред да го основа СА во 2024 година.

Зошто е толку важен во индустријата за ВИ?

Познат е по својата работа на безбедноста на вештачката интелигенција и по објавувањето на своите ставови за иднината на напредните системи за вештачка интелигенција. По заминувањето од „Опен еј-ај“ во 2024 година, го објави есејот „Свесност за околностите“ (Situational Awareness), во кој тврдеше дека општата вештачка интелигенција би можела да стане реалност за само неколку години и темелно да ги промени светската економија и геополитичката конкуренција. Есејот привлече големо внимание кај инвеститорите, истражувачите и носителите на политики во Силициумската Долина и Вашингтон, со што Ашенбренер се етаблира како еден од највнимателно следените гласови во разговорите за иднината на ВИ.

Брзиот раст на неговиот фонд го направи Ашенбренер еден од највнимателно следените инвеститори во ВИ на Волстрит, а неговите квартални регулаторни извештаи детално се анализираат во потрага по индиции за следната голема можност за инвестирање во вештачката интелигенција.

Што работи СА?

Компанијата досега откри релативно малку информации за својата инвестициска стратегија, но генерално се фокусира на компании што имаат корист од ширењето на инфраструктурата за вештачка интелигенција. Нејзиното портфолио главно е насочено кон компании од поширокиот екосистем на ВИ, вклучувајќи и производители на полупроводници и мемориски чипови, даватели на услуги за облачно пресметување и компании од енергетскиот сектор.

Наместо да се фокусира само на развивачите на модели за ВИ, инвестициската стратегија на фондот се темелеше на поширока пазарна теза дека развојот на вештачката интелигенција ќе бара масовно проширување на инфраструктурата. Фондот вложуваше и во приватни компании, меѓу кои и удел во „Антропик“ (Anthropic PBC), а инвестираше и во стартапот за чипови за вештачка интелигенција „Мат икс“ (MatX).

Како се покажа таа стратегија?

Стратегијата првично донесе силни приноси, при што фондот, според достапните информации, до крајот на мај остварил принос од 270 отсто по одбивањето на надоместоците. Но наглиот пресврт ги покажа и потенцијалната добивка и ризиците од концентрирани облози врзани за една единствена пазарна тема.

Зошто неговиот хеџ-фонд сега ги продава тие инвестиции?

СА се најде под силен притисок откако остриот пад на акциите поврзани со вештачката интелигенција ги засили сомнежите дали високите вреднувања во секторот можат да се одржат. Оттогаш фондот се повлече од најголемиот дел од своите позиции во котирани акции преку голема трансакција, при што значителен дел од тие вложувања купи „Ситадел“ (Citadel) на Кен Грифин.

Повлекувањето следуваше откако фондот се соочи со загуби поврзани со своето портфолио насочено кон ВИ. Според извештаите, соработувал со главните брокери, меѓу кои Банката на Америка (Bank of America Corp.), „Голдман Сакс“ (Goldman Sachs Group Inc.) и „ЏП Морган“ (JPMorgan Chase & Co.), за да ги исполни барањата за маржа и да ги намали своите позиции. Компанијата и натаму задржува приватни инвестиции, меѓу кои и удел во „Антропик“.

Зошто „Ситадел“ сакаше да ги купи тие позиции?

„Ситадел“ не даде коментар, па причините за оваа трансакција остануваат нејасни. Купувањето, сепак, покажува како големите инвестициски компании можат да интервенираат кога други инвеститори се повлекуваат, преземајќи позиции во периоди на силна пазарна нестабилност. Договорот исто така ја нагласува поделбата меѓу инвеститорите околу средствата поврзани со вештачката интелигенција. Едни и понатаму гледаат долгорочни можности, додека други повторно ги преиспитуваат вреднувањата по периодот на нагол раст.

Дали ова испраќа поширок сигнал за вештачката интелигенција?

Брзиот подем и падот на „СА“ се силен потсетник колку брзо може да се промени расположението во еден од најжешките сектори на пазарот. Овој случај нагласува една од клучните противречности на бумот на вештачката интелигенција: компаниите што ја градат технолошката инфраструктура може и понатаму да имаат корист од силната побарувачка, но инвеститорите што се обложуваат агресивно на секторот остануваат ранливи на краткорочни осцилации во вреднувањата и на промените во пазарните очекувања. За Волстрит, фондот на Ашенбренер е пример и за потенцијалната добивка од рано инвестирање во голема технолошка промена и за ризиците што ги носи силната изложеност на пазар што брзо се менува.