Озборувањата како финансиски производ: НБА ѕвездите и проблемот со конфликтот на интереси

Јанис Антетокумпо не го смени дресот до крајниот рок за размена на НБА, но ја промени приказната. Она што започна како стандарден медиумски циклус за потенцијалната размена на двократниот МВП се претвори во тест за нова фаза на спортска монетизација: пазари на предвидувања.

ЕСПН (ESPN) објави на 28 јануари дека Јанис е „подготвен да го смени клубот“, именувајќи ги Мајами Хит, Њујорк Никс, Минесота Тимбервулвс и Голден Стејт Вориорс како потенцијални дестинации. Во деновите што следеа, беа разработени хипотетички пакети и сценарија за размена. Рокот помина без размена, но приказната не беше завршена.

Додека медиумите ги анализираа опциите, пазарот заземаше позиции. На платформата Калши се отвори пазар за следниот тим на Јанис, со правила за резолуција базирани на извештаите на ЕСПН и „Фокс“ (Fox). Според извештаите на медиумите, обемот на тргување надмина 23 милиони долари. Така, гласината стана финансиски инструмент.

Неколку дена подоцна, „Асошиејтед Прес“ објави дека Антетокунмпо станал малцински акционер во Калши, со услов дека како активен НБА играч нема да му биде дозволено да тргува со пазари поврзани со НБА. Формално, платформата се обиде да го затвори прашањето за конфликт на интереси. Во перцептивна смисла, отвори ново.

Впаричување на гласините

За спортскиот бизнис, клучот не е дали играчот може да кликне на „купи“, туку дека пазарот на внимание сега може директно да се монетизира преку договори за резултати. Трансферот повеќе не е само вест, туку е пазарен настан.

Таквиот модел брзо влегува во регулаторен конфликт. „Ројтерс“ објави на 6 февруари дека судија во Масачусетс му наредил на Калши да престане да нуди договори за спортски настани во таа држава без соодветна лиценца за игри во рок од 30 дена, отфрлајќи го барањето на компанијата да продолжи да работи додека се одлучува за жалбата. Судот пресуди дека станува збор за нелиценцирано обложување под државна надлежност, додека Калши тврди дека работи под федерален надзор од страна на ЦФТЦ (CFTC).

Ова е повеќе од локална пресуда. Доколку спортските договори се третираат како обложување, а не како финансиски дериват, деловниот модел на пазарите за предвидување станува фрагментирана мапа, со географско ограничување и државно лиценцирање. Доколку тие останат под федерална контрола, се поставува прашањето колку далеку можат да одат ваквите пазари во спортот.

Поднесоците до ЦФТЦ од истиот период покажуваат дека платформите формализираат внатрешни забрани за тргување за чувствителни играчи, додека клучните делови ги чуваат доверливи. Ова покажува дека инфраструктурата расте, но исто така и дека се потпира на регулативи на кои сè уште им се потребни цврсти контури.

Прашањето за вистината на пазарот

Дополнителен притисок дојде од друга насока, спорот околу тоа дали Карди Би настапила за време на полувремето на Супербоул шоуто. „Асошиејтед Прес“ објави дека е поднесена жалба до ЦФТЦ за начинот на кој Калши го решила тој пазар. Калши одлучила да врати пари и да се спогоди по последната цена пред паузата, додека другата платформа го означила истиот исход како „да“.

Навидум тривијалниот спор поставува фундаментално прашање - кој ја дефинира вистината на пазарот? Ако решението е предмет на толкување, ризикот за репутацијата се зголемува експоненцијално, особено во спортот, каде што резултатите често се поврзани со формулации како „договорено“, „објавено“, „финализирано“.

 

„Гардијан“ дополнително го забележува експлозивниот раст на обемот и ширењето на влијанието на платформата, при што компанијата тврди дека има зголемен надзор и внатрешни истраги. Во истиот извештај се наведува дека во неделата на Супербоул, дневниот обем бил регистриран на околу милијарда долари.

За НБА и поширокиот спортски сектор, ова сигнализира влез во фаза во која регулативата, угледот и капиталот ќе се судираат побрзо отколку што лигата може да реагира со правила. Пазарите за предвидување нудат нов вид ликвидност, но и нов вид одговорност.

Случајот на Јанис е парадигматичен бидејќи комбинира три елементи: медиумскиот циклус, обемот на пазарот и сопственичкиот удел на актерите во платформа што ја монетизира неизвесноста. Без оглед на формалните забрани за тргување, перцепцијата за конфликт на интереси станува дел од бизнис моделот.