Тест на каубојот на „Форд“: Само малкумина ќе ги спознаат неговите граници

Полутоварните возила отсекогаш биле дел од американската приказна, но со приспособувањето на понудата, тие стануваат сè попопуларни и на Стариот Континент. Во време кога сите во Европа сакаат поголеми, повисоки и пошироки автомобили, тие се сè почести на патиштата. Поминаа неколку години откако последен пат седнав во полутоварно возило. Кликнувањето на отклучувањето веќе јасно става до знаење дека ова не е само автомобил туку и вистинска машина. Гумите јасно порачуваат дека неговата намена не е прескокнување брзини, паркирање на рабници и пробивање пред детски градинки.

Фото: Урош Божин

Со причина е голем

Иако пристапот „колку е поголемо, толку е подобро“ е сè позастапен во индустријата, кај „ренџерот“ ова е поткрепено со потребите на клиентите. Голем сандак, голема носивост, можности на посложени патишта и надвор од патиштата. Веројатно ќе има клиенти што ќе го купат само поради големината, но повеќето од нив ќе го купат поради реални потреби. „Ренџер“ не претендира да биде спортски автомобил. Тој е вистински теренец што ги комбинира можностите со употребливоста на комерцијалните возила.

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Во споредба со претходникот, тој е секако поголем - првенствено по ширината и уште повисоката позиција зад воланот. Кога велам поголем, не мислам на пет метри. „Ренџерот“ е долг дури 5,37 метри, значително повеќе од најдолгиот „мерцедес С“. Што се однесува до ширината, ако не ги сметаме ретровизорите, таа достигнува повеќе од 2,2 метри. Сè уште е меѓу помалите модели во понудата на „Форд“. Од другата страна на Атлантикот, има уште поголем број поголеми модели од „ренџерот“.

Фото: Урош Божин

Кога ќе ја наведнеш главата во гаражата

За да се качам внатре, си помогнав користејќи ја големата рачка на А-столбот и скалата. Во претходната генерација имав чувство дека седам во автомобил, во новата седиш поткренато. Чувството е веќе некако камионски, па затоа терминот полутоварен е сосема соодветен. Веднаш ве воодушевуваат високата позиција зад воланот и бескрајниот поглед. Седењето високо обично не ми е важно, претпочитам да седам пониско. Во „ренџер“ седиш над сите други. Во секоја гаража несвесно ја наведнував главата.

Фото: Урош Божин

Изборот на материјали е соодветен. Акцентот не е на врвната удобност, туку на издржливоста. „Ренџерот“ што го тестирав во кабината беше сепак разгален со кожен ентериер, што е попријатно, иако не и луксузно. Прекинувачите и рачките се приспособени на посилен, машки зафат. Клима-уредот има вистински ротирачки прекинувачи, а има и класични копчиња за светлата. Многу практично ако возите со ракавици. Некои дискретни прегради и држачи за пијалаци се вградени во инструмент-таблата. Држачот за мобилен телефон пред рачката на менувачот е целосно неупотреблив, бидејќи мобилниот телефон лета веќе во првата кривина.

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Складирање во кабината

Кабината е солидно изолирана. Дури последниот ден забележав дека свири при возење наназад - како возило за достава. На автопатот, дури и при брзина од 130 километри, не се слуша многу бучава од патот. Предните седишта се пространи, а во вториот ред можат да седнат тројца, иако нема многу простор за нозете. Задниот ред на седишта е подигнат и се претвора во голем багажник.

Фото: Урош Божин

Вистинскиот простор за складирање е во кабината во багажникот. Тест-примерокот имал вграден електричен валјак, кој не е стандарден (3.320 евра) и го штити багажот од неовластени лица. Просторот е долг 1,56 метар и широк 1,22 метар, а во случај на валјак, висок околу половина метар. Тоа е доволно за да се смести европалета. Зад задните тркала има скалило за полесен пристап. Носечкиот капацитет на сандакот или багажот е илјада килограми. Просторот е опремен со дополнителен приклучок од 400 волти. По должината на работ на товарниот простор се поставени шини за монтирање на точките за прицврстување.

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Uroš Božin

Погледнете ја галеријата

Секој милиметар е важен

Иако „ренџер“ ги надминува вообичаените мерки на разумност, изненадувачки добро се контролира. Воланот е прецизен, па затоа не е тешко правилно да се позиционира на патот. При нормално возење се однесува мирно, а во поостри кривини се наведнува, додека чувството зад воланот останува стабилно. Маневрирањето е добро, а со воланот всушност добивате добро чувство за тоа што се случува со тркалата. Чувството е доста автомобилско, односно спортско-теренски, сè додека не ја преминете границата во кривина. Потоа физичките сили потсетуваат на своите закони.

Фото: Урош Божин

Сега разбирам кога последниот пат Давид Јурич, директор на „Самит моторс“, ми објаснуваше зошто нивните клиенти возат „ренџери“ дури и по работното време. Тој отскокнува на груби патишта, додека возењето е удобно на автопат. Дури и при помали брзини и при паркирање, воланот го крие фактот дека е тешко и огромно возило. На тесните градски улици, секој сантиметар е важен. Се грижев да не прегазам некој семафор или да оштетам некоја зграда. Возењето по отворени патишта и автопатишта е пријатно, додека во град е доста стресно. Да не зборуваме за барањето паркинг. Кога конечно ќе најдете доволно големо место, треба да го искористите секој милиметар. Без армија од камери и сензори, тоа би било невозможно.

Фото: Урош Божин

Пред да го предизвикам, бев исплашен

Најчесто возев само со погон на задните тркала. На влажни патишта, програмата 4A е практична. Со електронска спојка за погон на предните тркала, предниот погон се вклучува само кога е потребно. Постојаниот погон на сите тркала се вклучува со ознаката 4H. За да проверам што може да направи, тргнав по калливиот пат на Покљука. За тешки услови, достапни се четири програми за возење, кои се избираат преку ротирачки прекинувач на централниот гребен. „Ренџерот“ полека и упорно се искачуваше по доста стрмниот пат, а кога застана, го вклучив редукторскиот менувач (4L).

Фото: Урош Божин

Различната графика на закривеноста на каросеријата, блокадата на диференцијалот и аголот на предните тркала, како и камерата од 360 степени, помагаат при искачувањето. „Ренџер“ е вистински каубој, што, за жал, не би можел да го кажам за себе. Пред да го предизвикам посериозно, се откажав. Стрмниот пат, калта и наклонот беа премногу за мене. Не го провоцирав навистина, можеби само малку го „исчешлав“. Патот покриен со снег беше вистинска шега за „ренџерот“. Дури и само со заден погон може да танцува во кривини.

Фото: Урош Божин

„Форд ренџер вајлдтрак 3.0 екоблу“ (Ford ranger wildtrack 3.0 Ecoblue) Почетна цена на тест-возилото: 64.080 евра Конечна цена на тест-возилото: 67.310 евра Потрошувачка на тестот: 10 литри

Моторот заслужува пофалби. Трилитарскиот шестцилиндричен дизел, кој сега е единствениот неелектрифициран погонски склоп, е тивок, моќен и не е премногу гласен. Обезбедува 177 киловати (240 коњски сили). Не е спортски брз, но може да биде динамичен. При забрзување, убаво преде, звукот е пријатен, додека со посилен притисок на гасот, возачите можат да го слушнат звукот на турбината. Максималната влечна сила со приколка со сопирачки е 3,5 тони.

Фото: Урош Божин

На нашиот тест, тој не беше претерано жеден, просечната потрошувачка застана на десет литри. За време на снежното спуштање на Покљука, тој „проголта“ 15 литри, а со поголем товар, потрошувачката би била уште поголема. Со нормално возење и без товар, се задоволува со помалку од десет литри. Потроши 8,8 литри за патувањето од Опатија до Љубљана, а ние измеривме 9,5 литри на автопат.

Кога го зедов, мислев дека нема да го возам многу, а на крајот поминав илјада километри. Со нормално возење, може да се спореди со поголеми спортски теренци, додека ги надминува во однос на перформансите и употребливоста. Иако високите автомобили воопшто не ме возбудуваат, кралскиот поглед на патот зад воланот на чудовиште како „ренџер“ е сè уште заводлив. Сите други автомобили стануваат мали, а од висина ги набљудувате возачите на „кајен“ (Cayenne), ГЛЕ (GLE), „икс 5“ (X5) и остатокот од челичната дружина. Сè додека уште поголем Ф-150 не застана до мене на семафорот...

Фото: Урош Божин