Британски тајкун купи удел во „Барбери“ - се обложува на прифатлив луксуз

Кралот на малопродажбата во Обединетото Кралство, милијардерот Мајк Ешли, влезе во компанијата „Барбери“ (Burberry Group Plc), британска фирма за облека стара 170 години, позната по своите палта и препознатливи дезени.

„Фрејзерс груп“ (Frasers Group Plc), која е во сопственост на Ешли, оваа недела соопшти дека склучила договори за опции за купување до 4,2 проценти од акциите на „Барбери“, што ја прави еден од најголемите акционери во оваа луксузна групација.

Тајкунот и компанијата за облека се британски институции - првиот поради неговото дрско склучување зделки и тргување што понекогаш му се исплатува, а понекогаш не, втората како бренд чија привлечност се прошири од финансиерите до фудбалските хулигани. Затоа е сосема природно да можат да се зближат. Едноставно е изненадувачки што му требаше толку долго за да изгради доволно голем удел за да го пријави и јавно на пазарот.

Мајк Ешли (во средината) го изгради своето богатство првенствено со основање на „Спортс директ“ (Sports Direct - сега „Фрејзерс груп“), имплементирање стратегија за малопродажба со ниска цена и стекнување брендови што беа во финансиски проблеми | Bloomberg

Тоа што овој развој се случува сега ни кажува нешто за Ешли и луксузниот сектор. Голем дел од неодамнешното претпазливо закрепнување на пазарот е поттикнат од богатите американски купувачи, кои купуваат скап накит од „Картие“ и „Тифани“ и чанти од „Хермес“, но тоа не му донесе многу добро на Ешли.

„Фрејзерс груп“ е сопственик на „Фланелс“, синџир на продавници што продава попристапна луксузна облека и обувки, а неговите клиенти од средната класа неодамна беа притиснати од растечките трошоци за живот.

Клучен предизвик за „Фланелс“ е да се обезбеди пристап до малку поевтините луксузни брендови што ги претпочитаат неговите клиенти, задача што е уште потешка кога луѓето трошат помалку во неговите продавници.

Тоа е исто така причината зошто Ешли изгради голем удел во друга добро позната британска модна компанија, „Малбери груп“ (Mulberry Group Plc), и даде понуда за „Хуго бос“ (Hugo Boss AG). Со место на масата, Ешли може да ги зајакне односите со доставувачите и да обезбеди да добие доволно резерви.

Тој исто така сака да презема ризици и да извлекува вредност од своите акции. Но акциите на „Барбери“ се удвоија во вредност во последните две години и тешко е да се видат големи промени.

Не може да се исклучи ни можна понуда за преземање. Впрочем, британската модна куќа нема контролен акционер, за разлика од многу водечки луксузни групи како што е ЛВМХ (LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton SE).

Сепак, понудата изгледаше поверојатна во 2024 година, кога акциите беа под 600 пени, отколку сега, кога се ближат до 1.200 пени.

 

Тоа што овој развој се случува сега ни кажува нешто за акциите на „Барбери“, кои се дуплираа во последните две години

Малку е веројатно дека Мајк Ешли ќе види голем скок од оваа позиција

Bloomberg

Барем Ешли и „Барбери“ имаат заедничка цел: обид да најдат „совршена точка“ за подостапен луксуз. „Барбери“ се префрли од желба да се натпреварува со брендови како „Луј Витон“ кон играње во поевтиниот дел од пазарот, слично на успешната стратегија што ја спроведуваше „Ралф Лорен корп“ во Соединетите Американски Држави.

Дури и европските луксузни гиганти се обидуваат повторно да се поврзат со таканаречените аспиративни купувачи. ЛВМХ оваа недела изјави дека нивните монограмирани кожени чанти во нови форми се продаваат добро кај луѓето што го бараат својот прв луксузен производ од висока класа. „Керинг“ (Kering SA) ги одредува цените на своите производи на „Гучи“ поконкурентно, помагајќи му на својот најголем бренд да ја подобри продажбата во последните месеци.

Доколку другите трговци на мало со луксуз го следат примерот и се подготвени да произведуваат подостапен луксуз - и, што е клучно, да ѝ го испорачуваат на компанијата „Фланелс“ - тоа би било добредојдена вест за Ешли. Опасноста е дека тие ќе одат на спротивната страна и ќе се фокусираат целосно на оној еден процент.

Ешли е рангиран на 48-то место на листата на најбогати луѓе во Велика Британија, со богатство од околу четири милијарди евра | Блумберг

Всушност, помалите модни куќи што се насочени кон клиенти со пониски приходи преземаат ризици, со оглед на тоа што немаат поширок дострел од нивните поголеми конкуренти за да го ублажат ударот кога одредена категорија производи се соочува со проблеми.

Иако „пристапниот“ пресврт на „Барбери“ - предводен од неговите палта и шалови - досега функционираше, секогаш постои можност неговото закрепнување на крајот да се закочи. Купувачите на луксузни производи по прифатлива цена се по природа понестабилни, со многу помал финансиски удел во кариран шал отколку во чанта од 10.000 евра.

Додека Ешли се обидува да ја зајакне својата позиција поради притисокот од кризата со трошоците за живот, тој исто така размислува да го купи „Харви Николс“, според Скај њуз, уште една почитувана британска институција благодарение на нејзиниот култен статус во ситкомот од 1990-тите „Апсолутно фабулозна“.

Сопственоста на таа модна продавница би ја зајакнала нејзината дистрибуција - и би ѝ дала поголем пристап до богатите купувачи отколку поскромните продавници на „Фланелс“.

Со оглед на склоноста на милијардерот кон впечатливи средства, тој станува британски одговор со намалени цени на основачот на ЛВМХ, Бернар Арно, уште еден тајкун чие семејство е вклучено во бизнисот.

Сепак, со оглед на нерамномерното закрепнување на луксузниот сектор, не сум сигурна дека интервенцијата на Ешли во „Барбери“ ќе биде толку отпорна на временските услови како што е едно од нивните палта на пример.