Белешки од Прованса: Горд е рај за оние што бараат смисла надвор од канцеларијата

Во југозападниот дел на Франција, во регионот Воклуз, се наоѓа Горд, мало село што веќе со децении е меѓу најпосетуваните места во Прованса. Селото е сместено на подножјето на планинскиот масив Луберон, со поглед на долината Калавон, а познато е по камените куќи, кои ја опколуваат тврдината од 11 век. Иако има само околу 1.600 жители, годишно привлекува многу посетители, особено во летните месеци, кога лавандата во околината започнува да цвета. Според туристичките брошури, овој дел од регионот остварува повеќе од 20 милиони ноќевања годишно, а Горд е една од главните туристички дестинации.

Ако уживавте во филмот „Добра година“, каде што Расел Кроу се откажува од корпоративниот свет и се заљубува во ова село и винскиот имот што го наследува (добро, и во Марион Котијар како сопственичка на локалното бистро), треба да знаете дека сè повеќе луѓе денес одлучуваат да го направат истото тоа, а еве и зошто.

Со своите долини и села, Луберон се смета за најубавиот и најавтентичен дел од Прованса | Тамара Костиќ

Село со автентична архитектура

Популарноста на ова село нагло порасна во 50-тите години на минатиот век, кога го откриле француските уметници и архитекти што бегале од Париз во потрага по сонце и мир. Денес, Горд е на секоја листа за најубави села во Франција, а неговата репутација се гради врз основа на спојот од автентичност, уникатна архитектура и високо ниво на туристички услуги.

Во самото село се наоѓа ренесансна тврдина (Château de Gordes), која денес служи како галерија и седиште на општинската управа. Пазарот на главниот плоштад, кој се одржува секој понеделник, е централниот настан во селото.

Камени куќи со романтични балкони | Тамара Костиќ

Тесните, калдрмисани улици се свиени меѓу камените куќи со зелени жалузини, а од секој прозорец се пружа поглед на долината. Мали галерии и работилници се сместени во поранешните вински подруми и штали, додека во дворовите со сенки се кријат мирисливи градини. На видиковецот над селото посетителите често застануваат за да го гледаат зајдисонцето, глетка што инспирирала многу сликари и фотографи.

Бонио, село старо 500 години, ја зачувало својата автентичност до денес | Тамара Костиќ

Во последната деценија Горд се позиционираше и како дестинација за луксузен туризам: во околината се наоѓаат бутик-хотели, спа-комплекси и ресторани со акцент на локалните состојки и кујна. Сепак, архитектурата и строгите регулативи за зачувување на изгледот на селото спречиле прекумерна урбанизација. Речиси сите куќи и хотели се изградени од локален камен, што му дава на селото препознатлив хармоничен изглед.

Планирање посета

Најдобро време за посета на Горд е од мај до септември, кога климатските услови се стабилни и повеќето атракции работат со полн капацитет. Во јули и август бројот на туристи е најголем, па се препорачува резервација на сместување неколку месеци однапред. Понудата вклучува мали традиционални приватни пансиони (chambres d’hôte) и луксузни објекти како хотелот „Ла Бастид де Горд“ La Bastide de Gordes, еден од најпознатите во регионот.

Појадокот се служи во вилата Вагабонде со поглед на околните пејзажи | Тамара Костиќ

Повеќето патници што престојуваат во Горд и околината сами организираат обиколка на овој дел од Прованса, потпирајќи се на препораките на домаќините. Сопствениците на шармантните пансиони и мали хотели се познати по тоа што им нудат на своите гости детални мапи, совети за најубавите рути и препораки за ресторани и винарници што не се наведени во туристичките водичи. Тоа лично искуство прави и пократкиот престој во регионот да се почувствува како локално доживување, запаметено по едноставни, но автентични моменти.

Провансалски гастрономски задоволства како оние во ресторанот „Ла Бартавел“ ве очекуваат на секој чекор | Тамара Костиќ

Патеки низ лозја и лаванда

За оние што сакаат да посетат повеќе места во околината, се препорачува еднодневна рута што го поврзува Горд со селата Русијон, Бонио и Менерб. Сите три села се на кратко растојание едно од друго и се поврзани со локални патишта што поминуваат низ лозја, маслинови насади и планински падини прекриени со лаванда.

Менерб и неговите тивки улици привлекле голем број уметници, вклучувајќи го и Пикасо | Тамара Костиќ

Туристите често комбинираат посета со обиколка на националниот парк Луберон, кој нуди мрежа на пешачки и велосипедски патеки, што го прави идеален за оние што сакаат да комбинираат одмор и активност. Секое од овие села има свој карактер: Русијон се разликува по фасадите со топли нијанси, Бонио ја зачувало типичната структура со црквата на врвот на ридот, додека Менерб е познато по уметничките галерии и тишината на камените улици. Во околината има и помали винарници со отворени врати за дегустација, како и работилници на локални мајстори за керамика и текстил.

Типична улица со бистроа во Горд | Тамара Костиќ

Како да дојдете

Горд е оддалечен околу 40 километри од Авињон и 90 километри од Марсеј. Од Париз до Авињон може да се стигне со брз воз (околу три часа патување), а потоа со изнајмен автомобил или локален трансфер. Патниците што слетуваат во Ница можат да продолжат до Горд со автомобил, што трае околу три и пол часа. Изнајмување автомобил е најпрактична опција, бидејќи локалните автобуски линии се ограничени, а многу атракции се најдостапни преку личен превоз.

Типичните француски кафулиња се идеални за дегустација на локални вина | Тамара Костиќ

Каде јадат оние што ги познаваат Горд и околината

Препораките на моите домаќини не се класични туристички дестинации, туку места каде што локалците сакаат да јадат: од скриени бистроа до тераси со поглед на лозја.

L’Artegal – Горд
Класичен француски ресторан, најпријатен за време на ручек, со просечни цени.

La Bartavelle – Гулт
Извонреден ресторан со малку повисоки цени, но со добра причина.

Le 5 – Менерб
Ресторан, бар и лаунџ со бистро-кујна во среден ценовен ранг.

La Petite Maison – Кукурон
Позната локација од филмот „Добра година“, врвна кујна и малку поскап ценовен ранг.