Бродњак: Се насолзив кога конечно влеговме на хрватскиот пазар

„Нова љубљанска банка“ (НЛБ) се врати во Хрватска. Не како што сакаа тие, но сепак „капнаа солзи, солзи на гордост“, рече за „Блумберг Адрија“ претседателот на управата на НЛБ, Блаж Бродњак, кој вчера говореше како панелист на годинашниот хрватско-словенечки форум на темата „Пазари на капитал“.

По 33 години, „Нова љубљанска банка“ се врати во Хрватска, но не како понудувач на банкарски услуги, туку како нов сопственик на компанијата за лизинг „Кроациа мобил лизинг“ (Croatia Mobil Leasing).

„Потекоа солзи на гордост, некоја искрена среќа, бидејќи траеше 33 години. Верувам во овој регион и во поврзувањето. Поединечно сме премали и како нации и како економии за да се ограничуваме. Ние сме природно поврзани и време е по тие 33 години да почнеме да соработуваме“, смета Бродњак.

Бродњак верува дека дојде време НЛБ да влезе на хрватскиот пазар со полн капацитет, а не само со лизинг, како што е актуелната состојба, но укажува на тоа дека е свесен за комплексноста на ситуацијата околу сето тоа.

„Многу ми е жал што воопшто дојде до сите тие проблеми. Мислам дека дојде време нашите влади да го решат тоа и комерцијалните субјекти во приватна сопственост, како што се ’Загрепска банка’ и ’Привредна банка’, како и НЛБ, веќе да не се караат меѓу себе за тоа прашање. Сѐ е можно ако размислуваме со отворен ум и срце“, смета Бродњак.

НЛБ бара шанси

Тој се осврна и на пропаднатиот обид за влез во Хрватска преку преземањето на „Адико банка“. „Таа понуда во тој момент не успеа. Ќе видиме како ќе се развива таа приказна наредните месеци и години. Им посакувам успех на другите инвеститори и тоа е сѐ што можам да кажам во овој момент“, рече Бродњак.

Тоа не значи дека нивните амбиции опаѓаат. „Секогаш ќе ни биде од интерес влез на хрватскиот пазар преку преземање, а заинтересирани сме за преземања и на другите регионални пазари. Времето ќе покаже што ќе биде можно од тоа, односно што може да биде шанса за нас“, истакна тој.

Една од опциите за кои се шпекулира е преземање на австриската „Рајфајзен банк интернешнел“ - РБИ (Raiffeisen Bank Internationala-RBI), но Бродњак напоменува дека таа работа воопшто не е на неговата маса. „Кога тие би биле на продажба, верувам дека ние ќе бидеме едни од многубројните заинтересирани потенцијални купувачи, но моментално не гледам дека РБИ размислува за тоа“, вели Бродњак.

Словенија доцни

Бродњак оцени дека за развој на пазарот на капитал во Хрватска, освен развој на финансиската писменост, недостига и котација на берзата барем на уште една голема компанија, а Словенија доцни уште повеќе.

„Хрватска де факто најдобро се снајде вклопувајќи ги сите потребни елементи. Земете го на пример начинот на оданочување на дивидендите или начинот на оданочување на платите и капиталот. Хрватска споредено и со Словенија направи голем чекор во тој поглед. Можеби недостига уште некоја поголема компанија да котира на Загрепската берза, а единственото нешто што сѐ уште е потребно да се подобри е финансиската писменост. Во Словенија фалат уште многу од тие елементи, а даночниот систем е многу непривлечен“, вели Бродњак.