Откако стекна 48 отсто од „Комерцбанк“, кој е следниот потег на „Уникредит“?

Двегодишниот обид на Андреа Орсел да ја преземе „Комерцбанк“ (Commerzbank AG) го доведе „Уникредит“ (UniCredit SpA) на чекор до обезбедување мнозински удел во германскиот ривал. Главниот извршен директор на италијанската банка сега има многу опции, иако неговата цел - како и Берлин - не покажува знаци дека го признава поразот.

„Уникредит“ треба да контролира речиси 48 проценти од акциите на „Комерцбанк“ по завршувањето на својата понуда за преземање. Ако се земат предвид сопствените акции на германскиот кредитор, кои немаат право на глас, италијанската компанија објави дека ќе има 49,65 проценти од гласовите откако ќе го преземе физичкото сопствеништво над понудените акции, што би можело да потрае неколку месеци.

 

Еве неколку хипотетички сценарија - од кои некои потенцијално се поврзани - за тоа како би можела да се развива оваа пат-позиција, врз основа на разговори со инвеститори и учесници на пазарот, кои побараа да останат анонимни. „Уникредит“ и „Комерцбанк“ одбија да коментираат.

Замена на управата

Со оглед на тоа што не сите инвеститори го користат своето право на глас на собранијата на акционерите, уделот на „Уникредит“ веројатно му дава на Орсел доволно гласови за да влијае врз стратешките одлуки што бараат гласање од инвеститорите. Како прв чекор, „Уникредит“ би можела да именува свои претставници во надзорниот одбор, управното тело што ја избира управата на банката, било на редовното собрание во мај следната година или на вонредно собрание што би требало да биде свикано.

Новиот одбор потоа би можел да постави нова управа, која би била поподготвена да ги прифати предлозите на „Уникредит“ за реструктурирање, кое е сценарио што  Орсел претходно го споменуваше. Тој исто така изјави дека ќе настојува да ја „зајакне и реформира“ „Комерцбанк“ пред да започне со спојување со германската подружница на „Уникредит“, „Хиповереинсбанк“ (HypoVereinsbank  - HVB/ХВБ). Конкретно, ја повика „Комерцбанк“ да ги намали своите меѓународни операции.

Таквите потези, сепак, би можеле да го иритираат Берлин, кој сè уште поседува повеќе од 12 проценти од „Комерцбанк“. Претставниците на владата моментално имаат две од вкупно 20 места во одборот на „Комерцбанк“. Претставниците на работниците држат уште 10 места, во согласност со правилата што им обезбедуваат еднаква застапеност во големите корпорации. Ако Орсел сака да го контролира одборот, ќе мора да предложи десет директори, вклучувајќи и нов претседател на одборот, кој може да даде одлучувачки глас во случај на изедначен резултат. Тоа би ја оставило владата без свои претставници.

„Комерцбанк“ ја купува ХВБ

Доколку Орсел успее на овој начин да го преобликува ривалот, „Уникредит“ би можела да ѝ ја продаде ХВБ на „Комерцбанк“ во замена за новоиздадени акции. Тоа би го зголемило уделот на италијанскиот кредитор во споената компанија, додека би ги разводнило уделите на преостанатите инвеститори, вклучувајќи ја и владата.

Според ова сценарио, „Комерцбанк“ би ги задржала својот правен идентитет и котацијата на берзата, иако стратешките одлуки главно би останале под контрола на „Уникредит“. Таквата структура би можела да биде поприфатлива за германските креатори на политики, кои сакаат да обезбедат „Комерцбанк“ да продолжи да го кредитира домашното стопанство. „Уникредит“, сепак, би се откажал од дел од придобивките што ги носи целосната интеграција.

„Уникредит“ ја купува „Комерцбанк“

За дополнително да ја зајакне контролата, „Уникредит“ би можела да купи уште акции на отворениот пазар. Владата досега ја исклучуваше можноста за продажба на својот удел на „Уникредит“ и повторно го потврди тој став во средата. Сепак, во зависност од вредностите во евентуалното спојување на „Комерцбанк“ со ХВБ, германскиот државен удел би можел да се разводни до таа мера што ќе падне под клучните регулаторни прагови.

„Уникредит“ тогаш би можела да се обиде да ги стекне преостанатите акции и да ја повлече „Комерцбанк“ од берзата. Такво сценарио најверојатно би барало договорено решение со Берлин. Преземањето обврски поврзани со финансирањето на германскиот Мителстанд (малите и средните претпријатија), вработувањето и клучните оперативни локации би можело да помогне во надминувањето на дел од владините грижи, па дури и да отвори пат за евентуална продажба на преостанатиот државен удел.

Целосната сопственост би ѝ овозможила на „Уникредит“ целосно да ја интегрира „Комерцбанк“ и на крајот да ја повлече од берзата. Иако брендот „Комерцбанк“ би можел да се задржи, стратешкото донесување одлуки во голема мера би се преселило во Милано.

Андреа Орсел, прв човек на „Уникредит“ Jose Sarmento Matos/Bloomberg

Поделба на „Комерцбанк“

Некои инвеститори шпекулираат и за уште едно сценарио - кое други го сметаат за помалку веројатно - што потенцијално би овозможило „Уникредит“ да извлече вредност од „Комерцбанк“, дури и ако не успее да спроведе спојување. Тоа би подразбирало користење на фактичката контрола на „Уникредит“ за продажба на „Комерцбанк“ во делови - почнувајќи од бизниси што лесно можат да се издвојат, како полската подружница мБанк (mBank) или онлајн брокерот „Комдирект“ (comdirect), но со текот на времето би ја опфатило целокупната актива.

„Уникредит“, потенцијално преку својата германска подружница ХВБ, би можела да се појави како купувач на имотот што го посакува. Секоја трансакција меѓу поврзани страни најверојатно би барала заштитни мерки, како конкурентна постапка за продажба или независно стручно мислење за правичноста на цената (fairness opinion), за да се докаже дека малцинските акционери биле третирани правично. Приходите би можеле да се исплатат преку дивиденди.

„Уникредит“ би имала корист од дивидендите што ги исплаќа „Комерцбанк“, додека посакуваниот имот би го интегрирала во ХВБ. Сè што не сака, со текот на времето би можело да му се продаде на стратешки купувач.