Германските власти отворени за продажба на уделот во „Комерцбанк“ на „Уникредит“?

Високи германски владини претставници се отворени за разговори за потенцијална продажба на државниот удел од 12,7 отсто во „Комерцбанк“ (Commerzbank AG) на италијанската „Уникредит“ (UniCredit SpA), доколку двете банки постигнат договор за заедничка стратегија, што би претставувало значителен пресврт во досегашниот став на Берлин.

Според лица запознаени со ставовите во германската влада, продажбата по соодветна цена и со гаранции за иднината на „Комерцбанк“ би можела да биде прифатлив исход, особено со оглед на тоа што „Уникредит“ веројатно и онака ќе стекне контрола врз германската банка. Сепак, станува збор за неформален став, а не за официјална владина политика, што значи дека нема гаранција дека ќе дојде ниту до продажба, ниту до официјални разговори меѓу Берлин и „Уникредит“.

Клучен услов за евентуалните преговори, според истите извори, би била поддршката од актуелното раководство на „Комерцбанк“ за плановите на италијанскиот конкурент. Германската влада засега официјално не го променила својот став. Нејзин портпарол изјави дека позицијата останува непроменета, без дополнително да ги коментира информациите.

Продажбата на уделот би претставувала голем пресврт за германската влада, која е значаен акционер во „Комерцбанк“ уште од спасувачката операција за време на глобалната финансиска криза. Берлин дури неодамна почна да го ублажува противењето на преземањето од страна на „Уникредит“, откако италијанската банка фактички обезбеди мнозинство на гласови.

Со продажбата, извршниот директор на „Уникредит“, Андреа Орсел, би можел да стекне мнозинска сопственост врз „Комерцбанк“, со што би се отворил пат за двете страни да преминат од конфронтација кон соработка. Тоа би можело да го олесни завршувањето на една од најголемите банкарски трансакции во Европа во последните децении.

Андреа Орсел Hollie Adams/Bloomberg

Германската влада досега се спротивставуваше на начинот на кој „Уникредит“ го зголеми својот удел во „Комерцбанк“, но во меѓувреме се дистанцираше од директно мешање во односите меѓу двете банки, инсистирајќи дека тие треба сами да најдат решение. Владата на канцеларот Фридрих Мерц истовремено се соочува со низа домашни предизвици, меѓу кои зголемувањето на инвестициите во армијата и инфраструктурата и реформата на пензискиот систем.

Евентуалната продажба на државниот удел, во замена за гаранции дека „Комерцбанк“ ќе продолжи да има значајна улога во финансирањето на германската економија, би му овозможила на Берлин да ги заштити дел од своите приоритети во однос на иднината на банката, откако не успеа да ја спречи „Уникредит“ да преземе контрола.

Акциите на „Комерцбанк“ накратко го намалија падот по објавувањето на информациите, достигнувајќи раст од 0,2 отсто на берзата во Франкфурт, по што се тргуваа со пад од 0,1 отсто.

Иако можноста за покооперативен став на германската влада би можела да биде поттик за компромис, особено за Орсел, постигнувањето договор нема да биде лесно. Главната извршна директорка на „Комерцбанк“, Бетина Орлоп, се спротивставува на дел од плановите на Орсел за германската банка, особено на неговиот предлог за значително намалување на нејзината меѓународна мрежа.

Бетина Орлоп Alex Kraus/Bloomberg

Орсел дури се закани дека ќе ја смени Орлоп и нејзиниот тим, иако подоцна порача дека е подготвен на отстапки. Неговите сигнали за компромис, сепак, главно беа насочени кон германската влада, а не кон раководството на „Комерцбанк“.

Двајцата директори неодамна ги започнаа разговорите што би можеле да траат со месеци. Досегашните разговори главно се однесувале на техничките последици од промената на регулаторната контрола, додека нивните изјави дека остануваат на своите досегашни стратешки позиции укажуваат дека брз договор е малку веројатен.

Германија е втор најголем акционер во „Комерцбанк“ и има контрола врз две места во надзорниот одбор. Доколку го продаде својот удел на „Уникредит“, италијанската банка би можела да го зголеми сопственичкиот удел на повеќе од 60 отсто, од нешто под 50 отсто колку што би имала по преземањето на акциите понудени во рамки на нејзината понуда за преземање.

Германската влада претходно категорично ја отфрлаше можноста за продажба на својот удел на „Уникредит“, но го ублажи ставот откако понудата на италијанската банка ѝ обезбеди фактичко мнозинство на гласови. Во меѓувреме, германските власти ја истакнуваа важноста на „Комерцбанк“ за финансирањето на националната економија и ја потврдуваа посветеноста на Франкфурт како финансиски центар.

Орлоп изјави дека е „во тесна консултација“ со германската влада во врска со нејзината позиција во разговорите со „Уникредит“. Иако Орсел сигнализираше дека би сакал директно да преговара со Берлин, владата на Мерц досега ги одбиваше таквите барања.

Цената би била уште еден клучен фактор доколку Германија се согласи да го продаде својот удел. Владата претходно ја одби понудата на „Уникредит“ од 0,485 сопствени акции за секоја акција на „Комерцбанк“. Понудата, која истече на почетокот на јули, ја вреднуваше германската банка на околу 44,6 милијарди евра, според цената на затворање во петокот, наспроти пазарната капитализација од околу 43 милијарди евра.

На понудата одговориле околу 17,6 отсто од акционерите на „Комерцбанк“. Орсел би можел да биде обврзан да ги обесштети доколку во рок од 12 месеци по завршувањето на понудата купи дополнителни акции по повисока цена надвор од отворениот пазар.

Акциите на „Комерцбанк“ во моментов се тргуваат близу највисокото ниво во последните две децении. Цената од околу 40 евра по акција е приближно трипати повисока од нивото на кое Берлин продаде дел од својот удел пред две години. Таа продажба, спроведена од претходна германска влада, во целост ја презеде „Уникредит“ со што беше отворен патот за актуелниот обид на Орсел да ја преземе контролата врз една од најзначајните германски банки.