Сагата за долгот на „Парамаунт“ заврши со драматично финале

Илјадници учесници. Соборени рекорди. Моментални загуби и лути телефонски повици. Ако повеќемесечната потрага по долг со кој би се финансирало смелото преземање на „Ворнер брос дисковери“ од страна на „Парамаунт“, предводена од Дејвид Елисон, беше престижна телевизиска драма, изминатите неколку дена ќе беа хаотично финале на сезоната.

За само една недела „Парамаунт“ продаде заеми и обврзници во вредност од 52 милијарди долари на пазарите ширум светот, што е краток рок за кое било задолжување со кое се финансира преземање, а камоли за едно од најголемите финансирања во поновата историја. Со тоа се отвори патот Елисон до 6 октомври да го заврши преземањето на „Ворнер“, вредно 110 милијарди долари, и да преземе контрола врз неговите филмски, стриминг и гејминг бизниси, по повеќемесечни одложувања.

Но, трошоците на „Парамаунт“ за камати сега се значително повисоки отколку што би биле доколку долгот беше издаден само неколку месеци порано, откако загриженоста поради инфлацијата и растот на трошоците за задолжување ширум светот ја зголемија цената на финансирањето. А моменталниот пад на вредноста на тој долг на пазарот предизвика поплаки од инвеститорите кои останаа со големи нереализирани загуби од новите вложувања.

Дополнителните трошоци за камати, проценети на меѓу 250 и 500 милиони долари годишно, би можеле дополнително да го отежнат работењето по спојувањето. Компанијата веќе планира годишно да ги намалува трошоците за амбициозни шест милијарди долари за да го држи нивото на задолженост под контрола. Акциите на „Парамаунт“ во четвртокот паднаа за речиси 10 отсто додека зделката со долгот се привршуваше, а следниот ден во текот на тргувањето во Њујорк беа речиси непроменети.

Bloomberg

Денис Чинели, финансиски директор на „Парамаунт“, изјави дека спојувањето е „стратешка, долгорочна инвестиција во преобликувањето на медиумската индустрија и инвеститорите гледаат на тоа од таа перспектива“. Поранешниот директор во компанијата „Убер“ направи паралела со турбулентната иницијална јавна понуда на акции со која компанијата за превоз го започна својот живот како јавно тргувана компанија.

„На нестабилниот пазар на долг“, рече Чинели во интервју, „задоволни сме од тоа каде завршивме“.

Овој приказ на маратонот на „Парамаунт“ на пазарот на долг, а потоа и на спринтот до целта, се заснова на разговори со повеќе лица запознаени со зделката, кои побараа да останат анонимни бидејќи разговарале за приватни информации.

Најголем кредит за преземање

Патот започна во февруари, кога „Парамаунт“ го победи „Нетфликс“ на медиумски силно следената аукција за „Ворнер“. „Банк оф Америка“ и „Сити груп“, во соработка со „Аполо“, обезбедија краткорочен кредит од 57,5 милијарди долари, еден од најголемите мост-кредити досега. Двете банки подоцна продадоа делови од долгот на други компании за да го намалат сопствениот ризик.

Од почетокот, компанијата и нејзините банкари најавуваа дека ќе издадат и обврзници со висок кредитен рејтинг и високоризични обврзници за да ја рефинансираат зделката. Таа невообичаена стратегија ја направи зделката посложена, но му овозможи на „Парамаунт“ пристап до поголем број пазари за да ги собере огромните износи што му беа потребни.

Bloomberg

„Ситигруп“ и „Банк оф Америка“ ги испитуваа потенцијалните купувачи. Од јуни неформално прибираа налози, помагајќи да се обезбедат средствата кога зделката конечно ќе биде започната.

Побарувачката беше силна, според некои од тие лица, но обемните подготовки укажуваа дека одредени банкари стравувале дека ентузијазмот нема да потрае. Банките исто така беа претпазливи да не им се повтори 2022 година, кога пазарите се замрзнаа и ги оставија со загуби од милијарди долари од непродадени кредити што останаа во нивните биланси.

Некои инвеститори беа загрижени поради разочарувачките резултати од спојувањата на медиумски компании оптоварени со долг, вклучително и оние што се однесуваа на Ворнер. Делумно за да ги придобие агенциите за кредитен рејтинг, Елисон, извршниот директор на Парамаунт, приватно ветил дека тој и неговата компанија се посветени на намалување на задолженоста на „Парамаунт“, а „Ес енд пи глобал рејтингс“ (S&P Global Ratings) соопшти дека Елисон се обврзал, доколку биде потребно, да го употреби семејното богатство.

До јули сите делови беа подготвени за потенцијално огромно задолжување, но тужбите на државните обвинители во Соединетите Американски Држави (САД) и синдикатот на сценаристите го одложија спојувањето. Тоа фрустрираше некои банкари бидејќи мостовното финансирање се закануваше да ја ограничи нивната способност да финансираат нови спојувања и преземања.

Дејвид Елисон | Bloomberg

Потоа уследи неочекуван раст на приносите на државните обврзници и проширување на кредитните спредови. Банките беа донекаде заштитени; за разлика од многу финансирања на преземања на компании со низок кредитен рејтинг, обврзниците и кредитите беа структурирани така што „Парамаунт“, а не банките, ги сноси последиците доколку трошоците за задолжување пораснат. Сепак, банките стравуваа дека понеповолните услови ќе го отежнат пласирањето на долгот.

Пресвртот уследи на 21 септември, кога „Парамаунт“ соопшти дека постигнал спогодба во судските спорови. Сè уште требаше да се надминат неколку пречки, пред сè фактот дека „Софт банк “ подготвуваше сопствена рекордна понуда на високоризични обврзници во вредност од 11,1 милијарда долари, со помош на банки меѓу кои беше и „Сити“. Пазарот на високоризични обврзници, кој веќе беше под одреден притисок, не се сметаше за доволно длабок за истовремено да ги прифати двете зделки.

Задолжувањето на „Софт банк“ заврши на 23 септември, со што му се отвори патот на „Парамаунт“ еден ден подоцна да тргне во трка кон целта. Имаше и дополнителен поттик: „Парамаунт“ претходно се согласи да плаќа надомест за доцнење од седум милиони долари дневно доколку преземањето не биде завршено до 30 септември. Банкарите веќе организираа телефонски разговори меѓу учесниците во САД и Европа за да го претстават планот за продажба на долгот, додека продажните тимови им се јавуваа на клиентите за да проверат дали нивните претходни налози сè уште важат.

 

Исплата

Месеците подготовки очигледно се исплатеа, а околу 1.000 инвеститори поднесоа налози за купување на долгот, според некои од тие лица. Многу од купувачите беа портфолио-менаџери на хеџ-фондови со повеќе стратегии.

 

Во текот на процесот, структурата на долгот беше менувана за да се намали уделот на обврзниците, а да се зголеми уделот на кредитите. „Парамаунт“, исто така, во текот на продажбата ги намали трошоците за задолжување за 0,375 процентни поени, односно за 37,5 базични поени, со што заштеди околу 200 милиони долари годишно на камати, изјави Чинели, финансискиот директор на компанијата.

Иако тоа им помогна на финансиите на „Парамаунт“, промената наведе некои инвеститори да се откажат во последен момент, поради што оние што останаа добија повеќе долг отколку што очекуваа. Трговците луто им се јавуваа и испраќаа пораки на банкарите задолжени за пласманот поради невообичаено големиот број откажувања од книгата на налози, додека котациите на цените на новиот долг нагло паѓаа.

Цените се превртија

Во еден момент во четвртокот нивните загуби на хартија изнесуваа стотици милиони долари, но продажниот притисок почна да слабее по првичниот бран.

 Bloomberg

Кога сè беше завршено, компанијата и нејзините банкари сметаа дека продажбата и нејзината брза реализација се недвосмислен успех за „Парамаунт“ и неговите долгорочни перспективи, „најголемото поединечно утврдување на цената на долг за една компанија во историјата“, изјави Леон Калварија, претседател на групата за институционални клиенти во „Ситигруп“, во интервју.

„Банк оф Америка“ не одговори веднаш на барањето за коментар, „Ворнер“ упати на „Парамаунт“, а „Аполо“ одби да коментира.

„Парамаунт“ и натаму ќе мора да се справува со ставот на аналитичарите кои сакаат да ги видат резултатите пред да донесат заклучоци, како тимот на „Кредит сајтс“, кој укажа на ризиците поврзани со управувањето со долгот на огромната медиумска компанија и остварувањето на целите за намалување на трошоците и синергиите. Покрај сето тоа, компанијата вети и дека ќе објавува 30 филмови годишно во студијата на обединетата компанија.

„Гледано од поширока перспектива, ова е огромен глас на доверба од пазарот на долг во преземањето на Парамаунт“, изјави Калварија.