Во малите и средните претпријатија еден ист човек извршува повеќе задачи и тоа е една од причините за ниската продуктивност, вели Васко Карангелески, бизнис-советник од „Брулз“ (Brulz), кој беше дел од панел-дискусијата „Продуктивност – замки и решенија“ што неодамна ја организираше „Блумберг Адрија“.
Васко Карангелески, бизнис-советник од „Брулз“/Блумберг Адрија
„Кога ќе ми кажат имаме проблем со луѓето, прво велам ајде да видиме дали се соодветно обучени и дали имате соодветни процеси, а потоа ќе зборуваме за вештините на лицата на работните позиции. Во малите и средните претпријатија имаме ограничени ресурси, еден човек работи повеќе задачи и ние не можеме да кажеме дека правиот човек е на правото место со најголем дел од својот капацитет затоа што тој најчесто има и дополнителни активности. Затоа мислам дека тоа што недостасува е на организациско ниво. Од една страна го имаме тоа што е статичен, формален дел од работното место, работни задачи, опис на работно место итн., а реалноста на работата е многу пофлуидна и проблем е што ние не ги ажурираме овие два момента“, објаснува Карангелески.
По дефиниција, вели тој, зголемена продуктивност значи зголемување на аутпутот во единица време за да се остварат и личните и компаниските цели. Ако ова го сведеме на едно, според него, она што недостасува е комуникација внатре во организациите што ќе ја рефлектира реалноста, која постои, а ние ја негираме.
„Само еден пример ќе ви кажам, за мене шокантен. Бев директор во една компанија што имаше инженерски кадар на просечна возраст од 56 години, кои работеа на три локации. Потоа се префрлив во друга компанија, каде што просечната возраст беше 26 години и работеа од далечина. Ова беа сосема различни ситуации, не беше проблемот во генерациите. Луѓето се исти и тука и таму, но поставените системи и процеси се различни, едните нема да функционираат на друго место и обратно, така што неопходна е адаптација на системите за да ги постигнат целите“, вели Карангелески.
Во однос на прашањето дали постои начин младите што заминаа од државата да се вратат, Карангелески вели дека тоа нема да се случи додека домашните компании не усвојат стратегии и не постават цели. Тој вели дека не само младите туку и повозрасните вработени сега бараат инспирација, а ние имаме компании во кои, како што рече користејќи спортски речник, „ние сме на терен, а не знаеме дали ни е цел еден или 10 гола, дали играме фудбал или кошарка, затоа ни требаат дијагноза и стратегија“. Недостигот од кадар, според него, треба да се премостува и со пофлексибилни решенија.
„Затоа имаме и работници од далечина и партнерски вработувања. Технологијата не е решение, туку начин за да дојдеме до кадар, во одредени проекти каде што бараме инженерски кадар, така се решава тоа. И нашите млади прво работат оттука, од далечина, за потоа да заминат. Зошто заминуваат? Затоа што гледаат дека странската компанија за која работат има цел, принципите се следат повеќе отколку во домашните компании, а за јавните услуги, кои се многу поважни, и да не зборуваме“, вели Карангелески и посочува дека менаџерите мора да почнат да ги прифаќаат новите методи. А во земјава има и позитивни примери. Тоа се главно помали подинамични компании и се примери што треба да се следат „за да се види дека не е страшно“.
Според Карангелески, една од грешките што се прават е кога се оптимизира нешто што не треба да биде оптимизирано и тоа најчесто е по лична желба на менаџментот „затоа што јас така сметам“. Следен проблем е што се оптимизира нешто што нема да има позитивен економски ефект, а се трошат време и ресурси.
„И трето, клучно, оптимизацијата треба да биде трет чекор. Се мисли дека тоа е решението и прво тоа треба да се направи. Не. Прво треба да воспоставиме систем, па да го стандардизираме тоа што функционира, па потоа да го оптимизираме и да го надградуваме. Ние очекуваме дека преку оптимизација ќе ги скокнеме чекорите на поставување и стандардизирање и тука пукаат системите. Тоа се тие се погрешни чекори затоа што оптимизацијата е трета фаза“, вели Карангелески.
На темата за замките и решенијата за раст на продуктивноста на панел-дискусијата „Not so small talks“ дебатираа неколкумина бизнис-советници. Главниот заклучок од дебатата е дека за подобрување на продуктивноста е неопходно компаниите да креираат стратегии и да постават цели што ќе ги следат, а тоа да биде во партнерство со вработените.
Оваа активност е поддржана во рамките на Швајцарскиот проект за модернизација што го спроведува „Свисконтакт“. Содржината што е искажана не смее да се смета дека ги одразува ставовите на донаторот и спроведувачот.
.webp){kind=icon}
