Маск плаќа 60 милијарди долари за Курсор за да ја забрза трката во ВИ

Пред само две недели „Спејс екс“ го реализира најголемото ИПО во историјата и собра повеќе од 85,7 милијарди долари, а само неколку дена подоцна објави дека го презема Курсор.

Курсор повеќе нема неприкосновена позиција меѓу алатките за пишување код со ВИ, бидејќи Клод код на „Антропик“ му презеде дел од пазарниот замав.

Со купувањето на Курсор, „Спејс екс“ добива производ, корисничка база и најкраток пат за да го намали заостанувањето во трката за ВИ, додека Курсор добива финансиска поддршка за уште посилно враќање на пазарот.

Акциите како валута за преземања

Акцијата на „Спејс екс“ порасна за повеќе од 40 отсто во првите два дена од тргувањето, а минатиот вторник дополнително доби 9,9 отсто, со што пазарната вредност на компанијата достигна околу 2,77 билиони долари и го надмина „Амазон“. Токму во тие денови Илон Маск го финализираше преземањето на Курсор, договорено уште во април како опција по истата цена.

Плаќањето е извршено исклучиво со акции, а причината за тоа е интересна. „Спејс екс“ минатата година забележа загуба од 4,94 милијарди долари, додека капиталните расходи се искачија на 20,7 милијарди долари, најмногу поради инвестициите во ВИ. Плаќањето со акции ѝ овозможи на компанијата да ја зачува готовината во период кога бележи големи загуби и ги зголемува капиталните расходи.

Тајмингот беше важен: договорот беше склучен додека акциите на „Спејс екс“ беа блиску до рекордното ниво. Само една недела подоцна цената падна од 200 на 154 долари, а пазарната вредност на компанијата се намали за повеќе од 700 милијарди долари.

Курсор кон крајот на 2025 година надмина една милијарда долари годишен приход, а до јуни 2026 година тој износ порасна на повеќе од четири милијарди долари. Алатката ја користат 64 отсто од компаниите на листата „Форчн 500“.

Сепак, според потрошувачката на компаниите за алатки за пишување код, која ја следи „Рамп“, уделот на Курсор паднал од 41 отсто во јуни 2025 година на околу 26 отсто во мај 2026 година, додека Клод код на „Антропик“ денес има речиси половина од таа потрошувачка.

Одделот за ВИ на „Спејс екс“, преименуван во „Спејс екс ВИ“, заостанува уште повеќе. Според „Блумберг“, изгубил десетици инженери и се соочува со тешкотии при регрутирањето стручни кадри, поради што Маск донел раководители од „Старлинк“ за да го стабилизира одделот.

Со преземањето на Курсор, „Спејс екс“ добива непосреден пристап до развојната база и секојдневните работни процеси на програмерите, што може да му овозможи на „екс-ВИ“ побрзо да ги развива сопствените алатки.

 

Програмерите во регионот избираат меѓу сѐ помалку опции

Илјадници програмери во регионот секојдневно користат Курсор, Гитхаб копилот (GitHub Copilot) или Клод на „Антропик“ за да пишуваат код за клиенти од Западна Европа и САД. Софтверските компании од регионот со години работеа побрзо и поевтино од западната конкуренција, а алатките за ВИ станаа дел од тој модел.

За аутсорсинг-компаниите и компаниите што развиваат сопствени софтверски производи во регионот, преземањето на Курсор значи дека конкурентската предност сѐ помалку ќе се мери само според цената на трудот и бројот на искусни програмери. Ако развојот на софтверот се забрзува со помош на неколку глобални алатки за ВИ, сѐ поважно станува кој има подобра контрола врз податоците, безбедноста и договорите со клиентите.

Компаниите што работат за банки, осигурителни компании или телекомуникациски оператори треба да знаат кои алатки за ВИ имаат пристап до нивниот код и дали тој код се користи за тренирање на моделите. Курсор, сега во сопственост на „Спејс екс“, можеби ќе остане истата алатка за програмерите, но за раководствата на компаниите тоа сега претставува поголем ризик од аспект на доставувачот отколку пред преземањето.

Затоа изборот на алатка за ВИ за пишување код не треба да остане само одлука на тимот програмери. За компаниите од регионот што работат со големи европски клиенти, тоа станува прашање на договори, заштита на податоците и зависност од еден доставувач.

Преземањето на Курсор дополнително го концентрира пазарот на алатки за ВИ за пишување код околу неколку големи екосистеми, меѓу кои се „Антропик“, „Опен еј-ај“, „Спејс екс“ и „Енвидија“. Со оглед на тоа што „Антропик“ држи речиси половина од потрошувачката на овие алатки, а другата половина сѐ повеќе се концентрира околу ЧетГПТ и „Спејс екс“, компанијата што ќе ги стандардизира своите тимови околу една алатка во практика им ја препушта контролата врз цените, роковите и безбедносните политики на мал број играчи надвор од регионот.

Што да се прави кога големите играчи контролираат сѐ?

Ова преземање покажува модел што би можел одново да се повтори: компанија што штотуку излегла на берза го користи наглиот раст на своите акции за да купи специјализирана компанија, додека готовината ја зачувува за натамошно ширење и покривање на загубите.

Компаниите во регионот не можат да ги игнорираат алатките за ВИ за пишување код, но мора да ги воведуваат контролирано. Секоја компанија што живее од развој на софтвер треба да знае кои алатки имаат пристап до нејзиниот код, кои тимови ги користат и дали податоците на клиентите завршуваат во инструкциите што им се задаваат на моделите.

Управувањето со ризикот од трети страни кај алатките за ВИ за пишување код повеќе не е само надлежност на главниот директор за технологија туку станува прашање и за правниот тим и за секторот за информациска безбедност.

„Спејс екс“ за 60 милијарди долари купи пристап до работните процеси на милиони програмери. За компаниите од регионот тоа е сигнал дека продуктивноста на софтверските тимови сѐ повеќе ќе зависи од неколку глобални платформи, чии правила може да се променат без нивно влијание.