text size
Центрите за податоци долго време се сметаа за ’рбет на информациската ера – заднината на дигиталниот свет што јавноста ретко ја забележува директно. Сепак, со доаѓањето на вештачката интелигенција, нивната улога се менува. Вештачката интелигенција не постои само во апстракцијата на алгоритмите – таа живее во челични куќишта, системи за ладење и километри оптички врски. Секој напредок, од напредна дијагностика до генеративни модели, бара физичка основа: центри за податоци способни да обработуваат милијарди операции во реално време. Тие стануваат новата критична инфраструктура на државите – тивка, но клучна оска во борбата за дигитален суверенитет.