Европската трка за енергија значи поставување пловни платформи за гас

Додека Европа се обидува да најде замена за рускиот гас од резервите од целиот свет, производителите се преориентираат кон нова технологија за брзо и евтино дупчење: мали плутени платформи на море, често направени од стари танкери.

Додека природниот гас се произведува конвенционално во големите полиња покрај брегот, поврзани со цевководи со производствените полиња, компаниите го поедноставуваат процесот преку користење специјализирани бродови и платформи што можат да произведуваат супероладено гориво на море.

Плутените платформи почнаа да се произведуваат во Мозамбик минатиот викенд, со првата нарачка за Европа, додека уште една може да се отвори во САД следната година, покажувајќи дека овие проекти конечно добиваат финансирање. Нивната сѐ поголема популарност доаѓа среде настојувањата на Европа да пронајде брза алтернатива за гасот по инвазијата врз Украина.

Bloomberg Mercury

 

 

Трендот се совпаѓа со паралелниот интерес за плутените терминали за складирање на течниот природен гас, кои Европа, исто така, забрзано ги поставува. Технологијата за производство на горива на море се развива во последните пет години, но ниските цени ги запоставија многубројните проекти пред годинешното лудило со побарувачката и цените на гасот.

„Репутацијата на плутените платформи дефинитивно се подобрува. Гледаме дека заемодавците се подготвени да ги финансираат таквите проекти“, вели Фрејзер Карсон, аналитичар во истражувачката компанија „Вуд Мекензи“ (Wood Mackenzie).

Во т.н. плутено складирање горивото обично се произведува на новоизградениот брод или преуредениот танкер за гас. Според Хуан Пабло Пароди, раководител за деловен развој во „Ексмар“ (Exmar NV), белгиска компанија што работи на неколку плутени гасни проекти, и двете верзии засега имаат голем интерес. Сместени на полиња за гас, проектите прво го извлекуваат горивото од океанското дно. Гасот потоа се обработува на бродот и се замрзнува на минус 162 Целзиусови степена. Течниот гас потоа се складира пред да стигнат танкерите што пловат преку океанот за да го соберат горивото и да го испорачаат до одредените локации низ светот.

Само четири такви брода работеа сѐ додека Мозамбик не го започна својот проект минатиот викенд. Уште некои се во постапка во Африка, каде што плутените платформи во Маврициус и Сенегал се довршени околу 85 проценти. Нигерија неделава потпиша договор за почеток на изградба на плутена гасна платформа што ќе испорачува гас за Европа. Во САД, „Њу фортрес енерџи“ (New Fortress Energy Inc.) развива малку поинаков концепт на плутена платформа за производство на гас, брзо поставувајќи опрема за обработка на гасот и за негово складирање, со првата единица што треба да почне со работа веќе кон средината на следната година, главно за потребите на европската побарувачка за гас.

Дополнителниот капацитет од сите предложени проекти е еднаков на околу третина од минатогодишната трговија со гас во светот, според податоците од Меѓународната унија за гас. „Предностите вклучуваат пократки временски интервали за изградба, со тоа што пренаменетите плутени платформи за гас може да дојдат до пазарот само за две недели по одобрувањето на проектот“, смета Пароди, додека на типичните големи копнени гасни постројки обично се потребни најмалку четири години за изградба.

Исто така, плутените платформи се натпреваруваат и според трошоците со големите проекти, бидејќи може да пристапат до оддалечени ресурси и да ги избегнат геополитичките прашања што често се поврзани со прекуграничните гасоводи. Меѓутоа, еден недостаток е што операторите мора да се снаоѓаат со ограничениот простор за технологија на бродот, што резултира со ограничена способност за обработка.

Со оглед на тоа дека европската побарувачка за гас е многу неизвесна по 2030 година, бидејќи континентот има намера постепено да ги укине фосилните горива, клучната предност на технологијата е тоа што може да спречи застој во енергетската инфраструктура. Пловилата за гас може лесно да се забележат. На пример, Аргентина само привремено користи такво пловило за производство на вишокот гас наменет за извоз.

„Овие проекти може повторно да се имплементираат и да се преместат на пазарите во развој каде што расте побарувачката“, рече Карсон од „Вуд Мекензи“.