text size
Најтрогателната сцена кај Хомер не е смртта на големите херои, Патрокле или Хектор, туку мавтањето со опашката на едно домашно милениче – кучето Аргос. По 20 години отсуство, од кои десет минал во војна против Тројанците, а десет талкајќи по морињата, Одисеј се враќа во својот роден град Итака преправен во просјак. Додека се приближува до семејната палата, во која неговата сопруга е опседната од наметливи додворувачи, наидува на своето милениче од детството Аргос, кое уште како кутре го одгледал во величествено ловечко куче, брзо како елен и храбро како лав. Но сега Аргос западнал во тешки времиња – стар и немоќен, лежи потиштен на куп ѓубре. Аргос мавта со опашката кога го препознава својот господар, но Одисеј нема друг избор освен да го игнорира, пуштајќи солза додека минува покрај него.
.webp){kind=icon}
