S&P 500 на рекордно ниво додека Ормуз гори - дали нафтата ќе оди над 100 долари?

Волстрит разви опасен имунитет на барут. Додека Ормуз гори, S&P 500 маршира кон рекорди, обложувајќи се на деескалација што можеби нема да дојде овој пат.

Пазарот на капитал моментално работи во состојба на делириум, додека на Блискиот Исток геополитичките тектонски плочи се поместуваат со вртоглава брзина, S&P 500 го продолжува својот двонеделен раст и достигнува нови рекорди, третирајќи ги конфликтите како далечен шум што не допира до трговците. Ова исклучување не е случајност, туку резултат на специфичната психолошка структура на инвеститорите кои развиле имунитет на шокови.

Главниот катализатор за оваа отпорност лежи во феноменот на „наративот на Трамп“ - пазарот научил да ја филтрира бучавата што доаѓа од Белата куќа. Инвеститорите ја перцепираат драстичната нестабилност на политиките на Трамп како низа тактички маневри и се навикнати на фактот дека претседателот може да ја промени глобалната економска средина со утрински пост, само за да ја релативизира или целосно да ја сврти до моментот кога ќе се затвори берзата. Оваа средина ги отпишува краткорочните закани како манипулација, додека позитивните вести се земаат предвид со молскавична брзина, поттикнувајќи го верувањето дека мирот е „зад аголот“ иако ситуацијата е посложена и може да потрае неколку месеци.

Пумпање профит пред неизбежното отрезнување

Сепак, под таа површина на оптимизам лежи многу поопасна игра на извлекување максимална корист пред да пристигне сметката. Акциите моментално живеат по „стари“ цени, додека реалноста за нафта над 100 долари сè уште не е одразена во идните квартални извештаи. Војната е сè уште премногу кратка за ефектите врз поширокиот пазар да бидат видливи; во моментов, целата ескалација на конфликтот е забележана исклучиво на графиконот за нафта, а инвеститорите продолжуваат да се обложуваат сè додека пулсот од нафтата не се префрли на индексите на берзата и директно не ги загрози перформансите на компанијата. Дотогаш, овој раст се базира на резултатите на компаниите што пристигнаа во време кога целосната слика за последиците од војната сè уште не е оцртана.

Постои јасен ризик дека моменталната нестабилност на нафтата, која засега е донекаде под контрола благодарение на кревкото примирје меѓу САД и Иран, во одреден момент неизбежно ќе влијае на трошоците за живот ако конфликтот продолжи.

Мајската дупка на ЕЦБ: Зошто Франкфурт може да задоцни на пожарот?

Инфлацијата расте, и иако тој податок во моментов е очекуван, тој станува критичен во моментот кога ќе дојде до ненадеен скок предизвикан од институционално одложување. Иван Дражетиќ од „ИнтерКапитал“ предупредува дека ЕЦБ, по априлскиот состанок, следниот го има во јуни, што директно ризикува да закасни за мајските податоци за растот на цените на енергијата.

„Ако не ги зголемат стапките сега, ќе мора драстично да ги зголемат побрзо во јуни, но дотогаш веќе ќе биде предоцна“, е јасниот став на Дражетиќ.

Сепак, пазарот е уверен дека нема да видиме повторување во 2022 година. Дражетиќ верува дека услужниот сектор нема масовно да ги зголемува цените бидејќи пазарот на трудот слабее, а вештачката интелигенција, преку намалување на трошоците и отпуштања, дополнително ја намалува моќта на преговарање на работниците. Оваа дефлациска сила на технологијата во моментов служи како амортизер што спречува геополитичкиот оган веднаш да се прелее во конечните цени.

Седиштето на Европската централна банка во Франкфурт, Блумберг

Засега, во очекувањата е вклучено мало зголемување на инфлацијата, бидејќи е неизбежно да има зголемување во време кога има пораст на цените на енергијата, а прашањето е дали ова сега ќе се одрази на финансиските резултати на компаниите бидејќи периодот е премногу краток.

Она што продолжува да дава дополнителен ветер на оваа илузија за сигурност се Фед и ЕЦБ, од кои не се очекува агресивен потег на априлските состаноци, туку напротив, одржување на каматните стапки на сегашното ниво. Иако, според Дражетиќ, ова би можело да предизвика проблеми во јуни, инвеститорите во моментов го читаат ова како зелено светло за продолжување на купувањето на краток рок, без да се грижат за подготовка на теренот за сериозни проблеми во јуни.

Танцување на работ - стратегија за брз излез

Се чини дека инвеститорите сега купуваат масовно, обидувајќи се да остварат максимална добивка додека војната е делумно контролирана и во двонеделно примирје. Доколку дојде до ненадеен скок на цените на нафтата или пресврт во ескалацијата, тие брзо ќе ги продадат своите позиции, остварувајќи значителен профит пред општиот потоп.

Доколку војната продолжи и се прелее на клучните енергетски правци, притисокот врз финансиската слика на компаниите ќе стане неизбежен. Во ова сценарио, корекцијата нема да биде само техничка, туку болна и отрезнувачка, бидејќи ќе се случи во време кога цените се на историски максимуми, а просторот за маневрирање за раст на маргината е целосно исцрпен.

Ормуз како „болна точка“ и ризик од нафта над 100 долари

Сегашната слика што ја гледаме е огледална слика на ситуацијата од минатата година по воведувањето на царините, кога S&P 500 потона за околу 20 проценти и релативно брзо се врати на истото ниво, дури и стана позитивен, завршувајќи ја годината во зелено. Самата царинска ситуација потенцијално имаше посилен и подиректен негативен ефект врз компаниите, особено глобалните кои имаат и увозен и извозен сегмент во своето работење, за кои мораа да плаќаат повисоки цени.

Bloomberg

Ова статус кво обезбедува лажно чувство на безбедност и го намалува притисокот врз акциите, но во исто време ја маскира кршливоста на ситуацијата во Протокот. Ормуз останува „болна точка“ на ова закрепнување, бидејќи сегашното примирје е само тенка линија што ја одделува профитот од паниката, а секое продолжување на оваа одлука инвеститорите го користат како гориво за дополнително зголемување на индексот. Но, оваа ситуација претставува затишје пред бурата, освен ако, што е можно поскоро, не се стави цврста понуда за мир на маса.

Блокадата на Протокот од страна на САД и постојаното присуство на Морнарицата значат дека инцидент што сè менува може да се случи во секој момент. Ако наративот се заостри, пазарот, кој во моментов го игнорира барутот, ќе биде принуден да го цени преку ноќ. Инвеститорите во моментов се однесуваат како војната да завршила бидејќи гледаат кон иден исход кој во моментов е маскиран од прекинот на огнот и не ги покажува разорните ефекти што можат да бидат предизвикани од еден твит.

Дополнително, двонеделното примирје се ближи кон крајот, а „вистински мировен договор сè уште не е постигнат“, нагласува Дражетиќ. Особено загрижува фактот што примирјето меѓу Иран и САД истекува следната недела, а во моментов нема официјални планови за негово продолжување. Покрај американската блокада на Ормуз, Иран сега се заканува дека ќе го блокира теснецот Баб ел-Мандеб, што е дополнителна „карта на масата што носи потенцијална ескалација“. Затоа, како што заклучува Дражетиќ, не е невозможно повторно да видиме нафта над 100 долари за барел, што би бил фатален удар за моменталниот оптимизам на пазарот.

Клучното прашање е колку дупката во трупот ќе биде видлива кога маглата од комуникацијата на Трамп ќе се расчисти и кога реалната цена на нафтата ќе почне да го диктира темпото на монетарната политика, со оглед на тоа што нафтата што беше погодена од последиците од конфликтот дури сега влегува на пазарот. Дотогаш, Волстрит танцува на работ, надевајќи се дека музиката ќе престане токму на време за сите да стигнат до излезите пред очигледното примирје да се претвори во судир на интереси.