Шнабел: ЕЦБ внимателно да го користи квантитативното олеснување

Европската централна банка треба да ги користи програмите за квантитативно олеснување (КО) првенствено во време на криза бидејќи нивните трошоци може да бидат поизразени од другите алатки во нејзиниот репертоар, смета Изабел Шнабел, членка на Извршниот одбор на ЕЦБ.

„Купувањето на средства може да биде моќна алатка кога финансиските пазари се во превирања“, рече таа во нејзиниот говор во Токио. „Надвор од овие периоди, сепак, централните банки треба внимателно да проценат дали придобивките од купувањето средства ги надминуваат трошоците“.

Сепак, „ефективноста КО во стимулирањето на агрегатната побарувачка зависи од државата“, рече таа. „КО може да предизвика трошоци кои може да бидат повисоки од оние на другите инструменти“.

ЕЦБ започна со големи купувања на средства во 2015 година во обид да ја оживее инфлацијата која стана премногу бавна. Подоцна започна посебна програма за време на пандемијата ковид-19. Холдинзите достигнаа врв на околу 5 трилиони евра (5,4 трилиони долари), главно составени од државен долг.

Креаторите на политиката почнаа да се ослободуваат од средствата во 2023 година и ги зголемија каматните стапки за да го зауздат зголемувањето на цените. Падот ќе се забрза кон средината на годината кога ќе завршат реинвестициите на некои пандемични холдинзи.

Претставниците на ЕЦБ неодамна договорија нова рамка за тоа како да се води политиката во иднина, во голема мера зачувувајќи го сегашниот систем на регулирање на каматните стапки додека се обидуваат да им дадат на банките поголем збор за тоа колку ликвидност им е потребна за да работат. Тоа би требало да вклучи ново „структурно“ портфолио на обврзници, иако деталите допрва треба да се дефинираат.

Следната година, стратегијата за монетарната политика на ЕЦБ ќе биде предмет на тестирање. Пристапот за кванититативните олеснувања на централната банка може да биде дел од тој тест.

Шнабел, која е одговорна за пазарните операции во централната банка, рече дека иако се потребни повеќе истражувања, „во оваа фаза може да се извлечат две главни лекции“:

„Централните банки може да се соочат со шокови во иднина каде што оптималниот одговор на политиката бара потрпелив пристап за постигнување на целта за инфлација во близина на ефективната долна граница, особено по кризи на билансот на состојба“.

„Централните банки можат да ги намалат трошоците за купување средства користејќи ги на поштедлив начин и за подобро таргетирани цели, насилно интервенирајќи кога е потребно, но и со побрзо запирање. Примери се набавките на комерцијални хартии од страна на ЕЦБ во 2020 година и интервенциите на Банката на Англија за време на кризата со ЛДИ“.

Таа исто така рече дека „во економија базирана на банки како еврозоната, искуството исто така сугерира дека други мерки, како што се насочени долгорочни операции за рефинансирање, можат да обезбедат значителна поддршка за економијата во услови на дезинфлациски шокови и нестабилност, оставајќи помал и помалку упорен отпечаток, бидејќи тие можат да се вратат побрзо ако се променат условите“.