Пет јапонски акции на Ворен Бафет: Каде се тие денес?

Милијардерот Ворен Бафет ќе наполни 95 години оваа година, но тој сè уште инсистира да ја води холдинг компанијата „Беркшир Хатавеј“, која донесе многу убави профити преку вешто инвестирање. Но, тие направија и грешки. Бафет зборуваше за ова во своето последно писмо, датирано на 22 февруари 2025 година, каде што напиша и дека се ближи времето кога Грег Абел ќе го замени како директор.

Овој пат нема да зборуваме за животот на „Ораклот“ од Омаха, како што го нарекуваат, туку ќе посочиме пет акции што Бафет експлицитно ги спомена во своето писмо до акционерите. Холдинг компанијата навистина е фокусирана главно на инвестиции во САД, но во последниве години ги зголемуваат и своите инвестиции во Јапонија. Тие почнаа да влегуваат на споменатиот пазар во 2019 година и моментално акумулираат акции на пет јапонски гиганти: „Итоучу“ (Itouchu), „Марубени“ (Marubeni), „Мицубиши“(Mitsubishi), „Мицуи“ (Mitsui) и „Сумитомо“ (Sumitomo). Станува збор глобални трговци кои се занимаваат со различни активности, во Јапонија се нарекуваат „sogo shosha“, а на Балканот веројатно би се нарекувале „свашатарници“).

Бафет ја објасни одлуката: „Ги разгледавме финансиските резултати и бевме импресионирани од ниските цени на акциите“. Додаде дека влегле на долг рок и дека ги зголемуваат своите удели.

Според најновите податоци од Си-Ен-Би-Си (CNBC), кои редовно ги евидентираат промените во портфолиото на „Беркшир Хатавеј“, холдинг компанијата поседува речиси по една десетина од акциите на секоја од овие компании – „Мицуи“ (9,82 проценти), „Мицубиши“ (9,67 проценти), „Марубени“ (9,30 проценти), „Сумимото“ (9,29 проценти) и „Итоучу“(8,53 проценти).

Бафет откри во своето последно објавено писмо дека се договориле со компаниите за максимален удел од 10 проценти, но сега кога постојано се приближуваат до таа граница, со одобрение од менаџментот на компаниите, тоа веќе не е толку фиксно. Тој не беше поконкретен, но во последниот извештај за трансакциите во март открија дека купуваат акции, објави Си-Ен-Би-Си.

„Она што го прави Ворен Бафет е, од една страна, доста едноставно. Ако погледнеме во историјата, факт е дека јапонските акции го достигнаа врвот кон крајот на 1980-тите, почетокот на 1990-тите, а оттогаш има депресија. Само последните неколку години покажаа знаци на закрепнување“, коментира Алеш Локар, раководител на управување со акции во „Генерали Инвестментс“.

Тој додава дека на пазарот таму имало генерациска транзиција: „Главниот проблем со јапонскиот берзански пазар не било тоа што компаниите немале добри производи и не можеле да ги продадат на светот, туку нивното корпоративно управување“. Тој ги споредува со Словенија пред 2008 година, кога компаниите биле меѓусебно поврзани, нивото на откривање информации за надворешните инвеститори било ниско, не биле слушани или третирани подеднакво, компаниите не се стремеле кон максимизирање на приносите за инвеститорите и слично: „Резултатот беше, покрај релативно нискиот раст, дека компаниите не беа привлечни за надворешните инвеститори. Ова почна да се менува, а Бафет не бил единствениот што го забележал ова“.

Иан Харнет, главен инвестициски стратег во „Абсолут Стратеџи Рисрч“(Absolute Strategy Research), исто така гледа можности во Јапонија. Тој за „Блумберг“ изјави: „На долг рок, очекуваме меѓународните акции да зајакнат, додека американскиот долар слабее. Валутата која најверојатно ќе се зајакне во однос на послабиот американски долар е јапонскиот јен, што го прави инвестирањето во јапонски недвижнини интересна потенцијална инвестиција.“

Главниот пазарен стратег во „ЏП Морган Асет Менаџмент“ (JPMorgan Asset Management), Габриела Сантов, ги споменува финансискиот и потрошувачкиот сектор како интересни, но додава нешто друго што Локар веќе го нагласи: корпоративното управување во Јапонија постојано се подобрува, што е пресвртница.

Тој додава дека компаниите што ги спомена Бафет се претежно големи конгломерати кои ќе треба да се специјализираат повеќе во иднина: „Ако овие компании се фокусираат на основната дејност и се откажат од неосновните делови за да го сторат тоа во текот на следната деценија, тоа ќе биде одлично и инвеститорите ќе бидат наградени. Ако не го сторат тоа, тие дури и се свртуваат во друга насока, а тоа исто така може да биде разочарувачки.“

Тој посочува уште еден тековен ризик - Јапонија е во канџите на Кина и Америка: „Тие се многу зависни од САД за безбедност, но тие се исто така важен трговски партнер, а уште поважен трговски партнер е Кина. Ова ги става во многу полоша позиција од Европа, а тоа претставува ризик.“

Сепак, тој верува дека во моментов Јапонија изгледа како малку побезбеден остров во ова бурно море. Дали тие исто така перцепираат побарувачка од Словенците? „За просечниот словенечки инвеститор, Јапонија е толку далеку што дури и не размислуваат за тоа“, одговори тој. Сепак, тие забележале некои прелевања од американските фондови кон европските и пазарите во развој воопшто, но испитаникот вели дека е тешко да се каже дека ова е нешто долгорочно: „Инвеститорите дејствуваат итно - ја гледаат опасноста и бараат побезбедно засолниште“.

Какви приноси генерираа петте акции на Ворен Бафет?

Да се ​​вратиме на приказната за јапонските акции од писмото на Ворен Бафет. Секако може да се каже дека настаните на берзата оваа година беа обликувани од одлуките на Доналд Трамп. Во април, кога САД воведоа нови тарифи - Јапонија беше погодена од 24 проценти - Токиската берза го забележа најголемиот пад на цените на акциите од минатогодишната краткотрајна августовска паника. Петте компании споменати погоре, исто така, ја споделија судбината на пазарот.

Гледајќи ги приносите од оваа година, акцијата на „Марубени“најмногу порасна – 3,05 проценти, по што следува „Митцубиши“со 2,4 проценти. Останатите три акции изгубија, најмногу „Мицуи“(-15,74 проценти). Ако го продолжиме периодот малку, до минатата година, само една акција ја зголеми својата вредност – акцијата на „Итоучи“ порасна за добри два проценти. Останатите четири остварија загуби, од кои најголема акцијата на „Мицуи“, која падна за нешто повеќе од 26 проценти.

Но, како што споменавме, „Беркшир Хатавеј“  одлучи дека инвестирањето во јапонски акции е долгорочен ризик. Дали Бафет овој пат беше во право или ќе читаме за (нова) грешка, ќе биде јасно во годините што доаѓаат.