Златото веќе не е прибежиште во време на криза

Оние кои се сеќаваат или прочитале за 80-тите веројатно ја гледаат цената на златото како многу драматична променлива. Во годините на Бретонвудскиoт систем, пропишаната цена на златото беше 35 долари за унца. Меѓутоа, кога Ричард Никсон ја пресече последната нишка што ги поврзуваше доларот и златото во 1971 година, цените на златото вртоглаво пораснаа, достигнувајќи 800 долари за унца до 1980 година. Благодарение на ова, многумина се збогатија, „златните бубачки“ забележаа пораст на профитот, а цените на благородните метали станаа секојдневна фасцинација. Многу коментатори во тоа време веруваа дека високите цени на златото се показатели за колапсот и на валутите во оптек и на западната цивилизација.