Што кажува филмот „Оркански височини“ за опсесијата на Холивуд со преработка на одлични романи?

Емералд Фенел е свесна дека нејзината адаптација на романот „Оркански височини“ ќе ги налути љубителите на Емили Бронте. Всушност, насловот на филмот технички е „Оркански височини“ - со наводници, за да се нагласи дека ова е нешто различно.

Режисерката ги отфрла главните ликови и менува многу од заплетот. Песните на Чарли Екс-Си-Екс доминираат во саундтракот, а костимите изгледаат како да потекнуваат од куќа за кукли на нарушено дете. Можеби најголемата разлика помеѓу Фенел и оригиналот е што Кети (Марго Роби, исто така продуцентка) и Хитклиф (Џејкоб Елорди) во новата верзија ја остваруваат својата забранета љубов - и тоа многу. Тие имаат бурна, страсна врска, при што тој ѝ го лиже лицето и ѝ ги цица прстите.

Во исто време, „Оркански височини“ е сè уште „Оркански височини“, а новата верзија е пример за едно од омилените хобија на Холивуд: постојано адаптирање на класични романи за жени од 19 век. Тоа е култура на реинвенција што ги зафати големите студија, но со една разлика: додека приказните за суперхерои генерално се насочени кон машка публика, овие адаптации јасно се насочени кон женска публика.

Филмот ја продолжува приказната за Кетрин Ерншо, која е опседната со Хитклиф, „циганското“ момче што нејзиниот татко го донел како сираче. Кети и Хитклиф стануваат пријатели од детството, а таа исто така се мажи за богатиот Едгар Линтон. Нивниот копнеж трае, уништувајќи им ги животите.

Роби и Елорди во виор од страст | Warner Bros. Pictures

Во таа смисла, сегашниот римејк на „Ворнер Брос“ не е толку различен од многу претходни филмски верзии на романот на Бронте од 1847 година, вклучувајќи ја инкарнацијата од 1939 година со Лоренс Оливие во главната улога и особено мрачната од 2011 година, режирана од познатата британска авторка Андреа Арнолд.

„Постои чувство на враќање кон истиот изворен материјал одново и одново за материјал што навистина е за жени и за жени или за женска публика“, вели Катја Линдског, професорка на универзитетот „Јејл“, која предава викторијански студии и курс за естетика на адаптацијата.

Ова не е единствениот литературен римејк што ќе го добиеме оваа година. Во септември, „Фокус Фичрс“ ќе објави нова верзија на „Разум и чувства“ од Џејн Остин, во која глуми Дејзи Едгар-Џонс. Нетфликс работи на уште една серија базирана на романот „Гордост и предрасуди“, во која глумат Ема Корин (од серијата „Круна“), во улога на енергичната Елизабет Бенет, и Џек Лоуден (од серијата „Бавни коњи“), како сериозниот г. Дарси.

Римејкот на романот игра на сигурно, но не без предизвици

Преработката на романите е тешка задача. „Гордост и предрасуди“ веќе беше популаризирана во мини-серијата на Би-би-си од 1995 година, а потоа и во филмот од 2005 година со Кира Најтли во главната улога, кој беше толку омилен што заработи повеќе од 6 милиони долари на американските киноблагајни кога беше повторно објавен минатата година.

Но стриминг-платформите сметаат дека ризикот се исплати. На пример, „Бриџертон“ на Нетфликс, базиран на серијата романи на Џули Квин, покажува дека публиката сака романтични авантури во царски фустани со поп-сензитивност. Првата епизода од четвртата сезона ја гледаа 6,4 милиони домаќинства за четири дена.

Без верзијата на Би-би-си на „Гордост и предрасуди“, веројатно немаше да постои „Бриџертон“. Поновите серии го покажуваат интересот на публиката од 2020-тите за таков материјал. Зошто да не се вратиме на оригиналот и да го искористиме тоа?

Во 2022 година Нетфликс објави верзија на романот „Убедување“ од Џејн Остин, во која глуми Дакота Џонсон, која изгледаше како да е создадена за алгоритамот, со хероината Ен Елиот, која ѝ се обраќа на камерата како во „Флибег“ (Fleabag). Критичарите не беа воодушевени, но публиката го оцени со 72 проценти на „Ротен томатос“ (Rotten Tomatoes).

Иако не е сосема точно да се групираат делата на Бронте, Шарлот и Ен, и Остин заедно, во светот на забавата тие имаат тенденција да се вклопат во костимирани драми фокусирани на женската страст. Делата на Остин се од периодот на британската регентска власт и честопати прикажуваат многу експресивни хероини што зборуваат за своите чувства, додека викторијанските романи на Емили и нејзините сестри содржат закана од насилство.

Но сите тие вклучуваат меланхолични мажи и општествен притисок за брак. Веројатно е дека жените реагираат на овие саги.

„Жените се традиционално лојални читатели и тие се собираат кон одредени идеи или приказни, особено приказни за бракот, одново и одново“, вели Линдског. „Постои глад за тоа, без оглед на генерацијата“.

Роби е и продуцентка на филмот | Warner Bros. Pictures

Интелектуалната сопственост владее со Холивуд

Денес интелектуалната сопственост владее со Холивуд. Со неколку исклучоци, оригиналните идеи тешко се пласираат на киноблагајните. Книгите како „Оркански височини“ се стари повеќе од еден век, но тие остануваат сигурна интелектуална сопственост. Современите уметници можат да вткајат современи политички теми за класата и женската желба во нив.

„Овие приказни не се претерано политички, не се претерано феминистички“, вели Линдског. „Тие не се директно нешто што би ја одвратило публиката, но ни дозволуваат да зборуваме за сите овие работи.“

Студијата не мора да се грижат да не навредат некого, но темите се можеби порелевантни денес од кога било. Дизајнот на продукцијата овозможува форма на игра преку костимите и ерата, а темите за репресија во животот на жените се добро познати.

Но постои едноставна причина зошто овие адаптации постојано се појавуваат: книгите се едноставно одлични.

„Тоа се толку безвременски и заразни приказни што ги напишале Бронте. Ако сте ги прочитале и ви се допаднале, не е изненадување што сè уште ја задржуваат имагинацијата на луѓето“, вели експертката за Бронте, Шерон Рајт, коавторка на „Дозволи ми да влезам: Бронте во тули и малтер“ со Ен Динсдејл. „Сите постојано се враќаат на тие приказни затоа што се заразни.“

Елорди | Warner Bros. Pictures

 

Фенел ја презеде одговорноста што ја чувствуваат обожавателите и ја претвори во екстраваганција со буџет проценет на 80 милиони долари, според „Дедлајн“ (Deadline).

Таа исто така беше многу отворена кога зборуваше дека нејзината верзија не е строга адаптација на книгата, туку адаптација на начинот на кој ја толкувала кога првпат ја прочитала на 14-годишна возраст. Во предговорот на новото издание на романот, Фенел објаснува дека „да се адаптира роман на кој било буквален начин е повеќе или помалку невозможно“, додавајќи: „премногу е незгоден, див и одличен за да се сублимира во двочасовен филм“.

Гледајќи го „Оркански височини“, јасно е дека Фенел во суштина создава фанфикција. Наместо да ги држи Кети и Хитклиф одделно, таа ги спојува како две кукли. (Чувството е засилено од фактот дека Роби е најпознат по играњето на Барби во филмот „Барби“.)

Фенел практично игнорира многу од сложените теми за класна разлика во нарацијата на Бронте за да се фокусира на жешката, секси страна на приказната. Ако ја сакате книгата, филмот може да биде фрустрирачки, но најдобро функционира ако се обидете да го заборавите оригиналниот текст и да уживате во задоволството гледајќи како Елорди ја крева Роби со едната рака, држејќи ја за корсетот.

Дури и ако не ви се допаѓа каде ја води Фенел приказната, тешко е да се тврди дека тоа е паметно. Елизабет и Дарси, Кети и Хитклиф за многумина се важни исто колку Бетмен и Супермен.

Женската публика може да биде моќна и недоволно искористена. Размислете за феноменот на страсната геј-приказна за хокеј „Жешко ривалство“. „Оркански височини“ е потежок за читање од романите за хокеј на Рејчел Рид, кои ја инспирираа серијата на Ејч-би-о макс (HBO Max), но ефектот на екранот не е толку различен.

Тоа може да биде фрустрирачки за студентите по англиска литература, но е добро за извршните продуценти што го бараат следниот хит. Дури и обожавателите на Бронте немаат вистинска причина да бидат вознемирени.

„Светот гори со сè што се случува, а ние седиме тука и зборуваме за ‘Оркански височини’“, вели Рајт. „Мислам дека сето тоа е всушност за добро“.